woensdag 1 januari 2020

Terugblik op 2019

2019 is voorbij.  Weer een jaar achter de rug.  Een jaar waarin het centrale woord 'verandering' was.  Dat startte eigenlijk al direct na de kerstvakantie.  Elise werd vier jaar en mocht direct na de kerstvakantie naar de basisschool.  Toch een overgang, in plaats van 2 kinderen thuis nog maar één.   Wel halve dagen, want groep 0 heeft 's middags geen school.  Papa en mama hebben er veel over gefoeterd, maar Elise heeft ook wel genoten van de vrije middagen.  Lekker buiten spelen of een filmpje kijken in de bank.

De zomerperiode begon pittig.  Allereerst met het overlijden van Oma Heijman in juni.  Fijn dat ze niet veel geleden heeft, maar de snelle achteruitgang was ook wel moeilijk.  Ook voor de kinderen.

In dezelfde periode speelde dat steeds duidelijker werd dat het voor Hosanna beter zou zijn als ze groep 3 nog een jaartje zou gaan doen.  Moeite met lezen en rekenen. Ze was een hele jonge leerling, en aan het eind van de kleuterschool wisten we dat dit een mogelijkheid zou zijn.  Volgens de school en de schoolarts was het rijping.  Maar hoe rationeel je ook kijkt, het blijkt een moeilijk besluit.   Ook als je dan de boosheid, teleurstelling bij je kind ziet, en het verdriet als het kwartje valt dat alle vriendinnen uit de klas wel naar groep vier mogen.

Maar lieverd, wat heb je het goed opgepakt!! Gemotiveerd (dat vonden papa en mama nog wel spannend) en met plezier naar school.  Vriendinnen in groep 3 en groep 4. Het lezen gaat echt een stuk beter nu, je hebt je eerste groep 4 niveau boekje al gelezen.  Ook rekenen gaat een stuk beter, alleen de min-sommen blijft een dingetje.  We zijn super trots op je.

Maar met zo'n start van de zomer was de vakantie zeer welkom.  Zouden we oorspronkelijk twee weken gaan, met extra overnachtingen aan de voor- en achterkant werden het 3 weken. Wat hebben we genoten in Oostenrijk, Italië en Duitsland. Heerlijk!.

In het gezinshuis was verhuizen het woord van het jaar.  Met als piek de herfst.  Maar eigenlijk startte dit al met het besluit begin 2019 dat ons gezinshuiskind zou gaan verhuizen.  Het voorjaar stond in het teken van het zoeken en bekijken van nieuwe woonplekken, een hele belevenis.  Na de zomervakantie de praktische zaken en in de herfstvakantie was het echt zover.  De verhuizing van ons gezinshuiskind.  Na drie jaar opeens weer met 5 personen thuis.  Even wennen.  Vooral voor Johan die niet beter wist dan dat we met zes waren.  Maar aan alles komt een eind, en het was goed zo.

De verhuizing was het moment om het gezinshuis volledig als bedrijf op poten te zetten. Daar heeft de focus de laatste maanden van het jaar gelegen.  Bedrijf opzetten, overeenkomsten met partners. Zorgindicaties van het logeerhuiskindje dat mee gaat omzetten.  Dat was best spannend. Want we wilden graag een vloeidende overgang zodat de zorg niet onderbroken hoefde te worden.  Met heel veel hulp is dat gelukt.  Dank aan alle hulp vanuit het CJG, Gemeenten en Driestroom Ik heb zelf op momenten echt gedacht wat we harstikke gek waren om dit te proberen.  Maar het moest, want je wil een kindje graag begeleiden en helpen. En hoe tof als het dan ook lukt.

En zo is 2019 voorbij gegaan.  Een jaar in verandering.  In jaar waarin we zelf allemaal gezond en de kinderen goed gegroeid zijn.  Met dank aan Hem.   We kijken uit naar alles wat we in 2020 gaan beleven.