Over gerechtigheid

Ik kwam in de bijbel-app, sowieso een aanrader, een prachtige overdenking tegen. Toen ik die gelezen had, had ik echt het gevoel van Yes, dat is waar we ons werk in het gezinshuis voor doen.  Deze wil ik graag met u delen.

Gerechtigheid zoeken zoals onze Vader

In Jesaja 1:17 zegt God tegen zijn volk: ‘Leer goed te doen, wees rechtvaardig en help de armen, de wezen en de weduwen.’ (HTB) Dit zijn niet zomaar suggesties, maar opdrachten die komen uit Gods hart voor gerechtigheid.

Jesaja laat drie van de meest kwetsbare groepen van zijn tijd zien: de armen, de wezen en de weduwen. Hun lijden mocht niet genegeerd worden, maar moest aangepakt worden. En dat geldt ook vandaag de dag.

Wie zijn de armen of onderdrukten? Het zijn degenen die gebukt gaan onder onrechtvaardigheid, die lijden onder de last van misstanden. Hen verdedigen is meer dan troost bieden – het betekent in actie komen, onderdrukking bij de bron aanpakken en weigeren passief te blijven tegenover het kwaad.

Wie zijn de wezen? In Gods plan zijn ouders beschermers en verdedigers van hun kinderen. Maar in een gebroken wereld zijn veel kinderen zonder beschermers, kwetsbaar voor kwaad. Voor hen opkomen betekent meer dan hun nood erkennen – het betekent ingrijpen, hun strijd als de onze zien en de handen en voeten van Jezus worden voor hen.

Wie zijn de weduwen? In de tijd van Jesaja had een vrouw zonder man vaak geen zekerheid of inkomen. Ook vandaag de dag worden veel vrouwen geconfronteerd met grote ontberingen na het verlies van hun partner. Voor hen opkomen is niet alleen een kwestie van medeleven, maar ook van belangenbehartiging, ervoor zorgen dat ze niet worden genegeerd, mishandeld of zonder steun achterblijven.

De roeping tot gerechtigheid heeft altijd centraal gestaan in Gods hart. Gerechtigheid staat niet los van geloof, maar is een uitdrukking ervan. Jezus volgen betekent geven om wat Hij belangrijk vindt, liefhebben wie Hij liefheeft en opkomen voor degenen die niet voor zichzelf kunnen vechten. Dit is geen keuze. Het is wat het betekent om een kind van God te zijn.

Als we gerechtigheid zoeken, weerspiegelen we het hart van onze Vader, die altijd dicht bij de gebrokenen van hart is, altijd opkomt voor de kwetsbaren en altijd door zijn volk werkt om gerechtigheid in de wereld te brengen.

Kinderen zijn de basis van ons werk in het gezinshuis.  Maar vaak zien we ook gebroken huwelijken, met ouders die er 'alleen' voor staan.   En er zijn soms ook financiële uitdagingen. Alle ouders willen hun kinderen de beste opvoeding geven, maar soms loopt het anders.  We zijn dankbaar dat wij dan een stukje hulp en begeleiding kunnen en mogen bieden.  

Jeugdzorg - de goede dingen

 (Deze blog is ook op 28-4 gepost op LinkedIn)

Als parttime-gezinshuisvader, waarvan mijn partner de jeugdzorgprofessional is, krijg ik regelmatig een kijkje in een andere sector dan waarin ik zelf werkzaam ben. Bijzonder leerzaam, maar soms sta ik met verwondering te kijken.

De jeugdzorg is veel in het nieuws. Vaak met wat er niet goed gaat. En begrijp mij goed, het is goed daar dat aandacht voor is. Maar ook wordt er op heel veel plaatsen, in stilte, hard gewerkt om jongeren te helpen. Zo ook in ons gezinshuis.

Vijf jaar geleden stond ik bij een crisiswoning om een (toen nog klein) meisje op te halen. Onzeker en stil zat ze achter in de auto. Nu hebben we een grote, zelfbewust en mondige tiener in huis. Ze heeft hard aan zichzelf gewerkt en datzelfde geldt voor haar natuurlijke gezin. Dat harde werken is gezien, besproken en benoemd, met als resultaat een einde aan de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing. Ook ligt er inmiddels een plan om weer thuis te gaan wonen. Het terugplaatsen.

En dan valt er toch wel wat op:

• Google AI: De terugplaatsing, de weg terug naar de biologische ouders, blijft vaak een onderbelicht en complex traject.
• Zoekresultaten: De zoekopdracht "uithuisplaatsing jeugdzorg" levert op Google ongeveer >300.000 resultaten op. De zoekopdracht "terugplaatsing jeugdzorg met ongeveer 175.000 resultaten net iets meer dan de helft.
• Cursussen en bijscholing: Voor uithuisplaatsingen keuze te over, net als protocollen. Maar we zijn nog steeds aan het kijken voor een goede cursus of bijscholing over terug plaatsen, die ook SKJ-herregistratiepunten oplevert. Wie heeft de gouden tip?

Dit roept toch wel de vraag op, doen we de goede dingen in de jeugdzorg? Is de focus juist? En waar zijn de ervaringen, en de succesvolle verhalen?

Superkids-party

 Vinden de kinderen de kerk of kinderkerk saai?  check dan de aftermovie van de superkids party van 8 oktober bij doorbrekers.

Zo trots op het team en op alle kinderen die ook meegeholpen hebben om dit mogelijk te maken.

Een keertje mee? Dat doen we graag.

Zomer 2023 - Vakantiebijbelweek

Wat een heerlijke laatste vakantieweek hebben de kinderen gehad.  Vakantiebijbelweek in Nunspeet.  Goed om dat in de laatste week te doen. Het strand en het zwembad hebben de kinderen al wel gezien en veel gezinnen zijn al terug van vakantie.

Voor de jongere kinderen was de vakantiebijbelweek in de ochtend, van 10:00 tot 13:00. Goed om in het ritme te komen. Knutselen, zingen en spelen.  het kartondorp, het springkussen en zeker de spelletjes in het bos deden het goed.

En dan 's avonds de tieners.  Ik keek de eerste avond mijn ogen uit toen ik de meiden weg bracht. Zoveel jongeren. Wat een animo en wat een zegen.  Drie avonden bezig zijn met het geloof, lekker met elkaar eten en elkaar leren kennen. En leuke dingen doen. Wat vermaakt hebben ze zich.  

Voor alle kinderen geldt, volgend jaar weer.

Dankbaar dit georganiseerd wordt door de kerken in Nunspeet. Dank aan alle vrijwilligers en mensen die geholpen hebben. Wat een Zegen, en wat een plezier hebben de kinderen gehad.

Terugblik op 2019

2019 is voorbij.  Weer een jaar achter de rug.  Een jaar waarin het centrale woord 'verandering' was.  Dat startte eigenlijk al direct na de kerstvakantie.  Elise werd vier jaar en mocht direct na de kerstvakantie naar de basisschool.  Toch een overgang, in plaats van 2 kinderen thuis nog maar één.   Wel halve dagen, want groep 0 heeft 's middags geen school.  Papa en mama hebben er veel over gefoeterd, maar Elise heeft ook wel genoten van de vrije middagen.  Lekker buiten spelen of een filmpje kijken in de bank.

De zomerperiode begon pittig.  Allereerst met het overlijden van Oma Heijman in juni.  Fijn dat ze niet veel geleden heeft, maar de snelle achteruitgang was ook wel moeilijk.  Ook voor de kinderen.

In dezelfde periode speelde dat steeds duidelijker werd dat het voor Hosanna beter zou zijn als ze groep 3 nog een jaartje zou gaan doen.  Moeite met lezen en rekenen. Ze was een hele jonge leerling, en aan het eind van de kleuterschool wisten we dat dit een mogelijkheid zou zijn.  Volgens de school en de schoolarts was het rijping.  Maar hoe rationeel je ook kijkt, het blijkt een moeilijk besluit.   Ook als je dan de boosheid, teleurstelling bij je kind ziet, en het verdriet als het kwartje valt dat alle vriendinnen uit de klas wel naar groep vier mogen.

Maar lieverd, wat heb je het goed opgepakt!! Gemotiveerd (dat vonden papa en mama nog wel spannend) en met plezier naar school.  Vriendinnen in groep 3 en groep 4. Het lezen gaat echt een stuk beter nu, je hebt je eerste groep 4 niveau boekje al gelezen.  Ook rekenen gaat een stuk beter, alleen de min-sommen blijft een dingetje.  We zijn super trots op je.

Maar met zo'n start van de zomer was de vakantie zeer welkom.  Zouden we oorspronkelijk twee weken gaan, met extra overnachtingen aan de voor- en achterkant werden het 3 weken. Wat hebben we genoten in Oostenrijk, Italië en Duitsland. Heerlijk!.

In het gezinshuis was verhuizen het woord van het jaar.  Met als piek de herfst.  Maar eigenlijk startte dit al met het besluit begin 2019 dat ons gezinshuiskind zou gaan verhuizen.  Het voorjaar stond in het teken van het zoeken en bekijken van nieuwe woonplekken, een hele belevenis.  Na de zomervakantie de praktische zaken en in de herfstvakantie was het echt zover.  De verhuizing van ons gezinshuiskind.  Na drie jaar opeens weer met 5 personen thuis.  Even wennen.  Vooral voor Johan die niet beter wist dan dat we met zes waren.  Maar aan alles komt een eind, en het was goed zo.

De verhuizing was het moment om het gezinshuis volledig als bedrijf op poten te zetten. Daar heeft de focus de laatste maanden van het jaar gelegen.  Bedrijf opzetten, overeenkomsten met partners. Zorgindicaties van het logeerhuiskindje dat mee gaat omzetten.  Dat was best spannend. Want we wilden graag een vloeidende overgang zodat de zorg niet onderbroken hoefde te worden.  Met heel veel hulp is dat gelukt.  Dank aan alle hulp vanuit het CJG, Gemeenten en Driestroom Ik heb zelf op momenten echt gedacht wat we harstikke gek waren om dit te proberen.  Maar het moest, want je wil een kindje graag begeleiden en helpen. En hoe tof als het dan ook lukt.

En zo is 2019 voorbij gegaan.  Een jaar in verandering.  In jaar waarin we zelf allemaal gezond en de kinderen goed gegroeid zijn.  Met dank aan Hem.   We kijken uit naar alles wat we in 2020 gaan beleven.

Terugblik op 2018

 2018 is voorbij.  Weer een jaar achter de rug.  Een jaar zonder grote 'life-events' maar toch een jaar waarin heel veel is gebeurd. Allereerst het gezinshuis. Dat heeft in 2018 een mooi stabiel jaar gedraaid.  Natuurlijk met drukke en minder drukke momenten, maar we hebben een stabiele basisbezetting.

2018 was ook het jaar waarin we mochten genieten van het opgroeien van de kinderen.  Johan die van baby echt een lekker pratende peuter is geworden.  Gisteren mochten we vieren dat hij 2 jaar oud is geworden.  We genieten elke dag van hem.

Voor Elise was 2018 best een druk jaar.  In 2017 kwamen we er achter dat ze minder goed hoorde en hebben we buisjes laten plaatsen.  In 2018 zijn we op de peuterspeelzaal en bij logopedie druk geweest om haar weer bij te spijkeren.  Zowel de testen in september en november lieten zien dat ze weer binnen de bandbreedte van de leeftijdgenootjes zit, dus we hebben de doelstelling om haar voor de basisschool bij te spijkeren gehaald.

Na de kerstvakantie is het zover, dan gaat Elise naar de basisschool. Ze vraagt er al maanden om. De laatste dag op de peuterspeelzaal is er afscheid genomen van haar en een ander meisje.  Zij beginnen volgende week bij 'juf Jolien'. Elise kan er niet op wachten en vraagt iedere avond of morgen de vakantie afgelopen is.

Voor Hosanna was 2018 het jaar van de overgang naar groep 3. In maart kwam er een einde aan de zwemlessen met het halen van diploma B.  Nu is het wekelijkse ritje naar de manege in Nunspeet voor haar paardrijles.  Verder is het de zomer vooral lezen, lezen, lezen.  Hosanna heeft het naar haar zin in groep 3, maar ze moet wel aan het lezen trekken. Ook volgend jaar blijven we weer door oefenen.

2018 was ook het jaar waarin het Glasvezel dat zou komen niet kwam.  Er deden zoveel recreatieparken mee, dat het ontwerp over moest.  We staan nu in de planning voor september 2019.  Iets om naar uit te kijken voor volgend jaar.

Het jaar 2018 was een stabiel jaar.  Met mooie momenten en volop genieten van de kinderen.  Iedereen is gezond.  Dat is bijzonder want op het werk heb ik van dichtbij ervaren hoe anders dat kan zijn.  We mogen Hem dankbaar zijn dat we een mooi jaar achter de rug hebben. Op naar 2019

Zomer 2018 in Hulshorst - 1 - Warm en Droog

Het lijkt Zuid Frankrijk wel in Hulshorst, het blijft maar zomeren.  Heerlijk, en soms kost het ook behoorlijk wat moeite om niet in de vakantiemodus over te gaan. Er moet ook nog gewerkt worden.  Maar op school merk je dat het eind van het schooljaar eraan komt.  Rapporten, 10 minuten gesprekjes, schoonmaakavond en continuroosters.  Leuk, en ook wel een beetje druk voor papa en mama. 

De warmte maakt dat de grondwaterpomp het druk heeft. De tuin en de weilanden, iedere avonden wordt er gesproeid.  En volgens mij hebben we het buitenzwembad nu al meer gevuld dan heel vorig jaar.  Voor de kinderen is het echt genieten.  Het sproeien is ook echt wel nodig.  En meter buiten de sproeicirkel ziet het gras eruit alsof het in Spanje groeit.

Zuid Europese toestanden krijgen we ook steeds meer door de droogte. Afgelopen zaterdag heeft Danielle zelf de hulpdiensten gebeld, toen ze op haar paard een brand bij het uitkijkpunt op de zandverstuiving zag.   Simba is niet geschikt als politiepaard, want hij was als hartstikke nerveus van de vlammen en de rook.  Na de melding heeft ze dan ook gauw afstand genomen, want al die sirenes vindt Simba ook al helemaal niets.   Wel mooi om thuis (enkele 100 meters verderop)  te horen hoe alle sirenes richting zandverstuiving gingen en het verkenningsvliegtuig ook al snel te zien cirkelen. Gelukkig waren we er op tijd bij en viel de omvang van de brand mee.

Gisteravond was het weer raak.  Nu aan onze kant van het spoor en de snelweg. Een kleine bosbrand, maar toch al snel 100m2 afgebrand.  Het ziet er altijd heftig uit als je het ziet. Want er staat ook altijd wel een huis van iemand in de buurt.   Oproep, let alstublieft op in het bos! Het staat zeker nu zo in de  brand.  Ook vanavond zag ik in de file weer mensen peuken vanuit de auto in de berm gooien, die hebben geloof ik nog niet begrepen wat droogte is.

Gezinshuis 18 - Spannende weken

Het is al even geleden dat er over het gezinshuis geblogd is.  Niets gebeurd?  Nou nee.  Het waren spannende weken de afgelopen tijd.  Allereerst was er de nodige dynamiek in het familiesysteem van een van de gezinshuiskinderen.  Dat neemt het kind (natuurlijk) ook weer mee.  Een uitdaging om daar mee om te gaan, en te kijken hoe je het kind kan begeleiden om de gevoelens te uiten en een plekje te geven.

Ook in de samenwerking was het de afgelopen weken even spannend. We werken al 2 jaar heel plezierig samen met Sheerenloo. Maar er komt natuurlijk een moment dat visie en beelden even niet meer helemaal op elkaar passen. En hoe reageer en handel je dan?   Wij zijn dat moment de afgelopen weken tegen gekomen.  Ook dat is behoorlijk spannend. Gelukkig hebben we de openheid en de wil gevonden om het gesprek aan te gaan.   Dat gesprek zijn we aan het voeren en dat zal nog wel even nodig hebben, maar het voelt wel goed om te constateren dat we goed en constructief door deze momenten heen komen met elkaar.

De komende weken is het meivakantie. Dat betekend dat onze vaste gezinshuiskinderen uitvliegen, wel is er in de vakantie extra logeerzorg om aan die vraag invulling te geven. Een hele andere uitdaging maar niet minder leuk.

Gezinshuis 17 - De stress van vakanties

Deze week is het voorjaarsvakantie.  Voor veel kinderen een onbezorgde week vrij van school.  Ook voor veel gezinshuiskinderen, maar niet voor allemaal.  Voor sommigen is het ook wel spannend. Zij gaan een weekje terug naar huis.   Kan ik dat, wil ik dat? En gaat het allemaal wel goed.   Vaak wel, maar soms ook niet of kiezen kinderen er voor om toch niet naar huis te gaan en in het gezinshuis te blijven.  Zo kan een vakantieweek opeens ook stressvol zijn, want zaken gaan anders dan normaal.

Maar toch. Fijne voorjaarsvakantie allemaal.

Gezinshuis 16 - over dynamiek

Hoewel het gezinshuis loopt, speelt er altijd wel het nodige.  Belangrijk is dat de basis staat, de routines er nu in zitten en alles loopt. En als er dan iets langs komt kijken we wat dat betekend.

Zo kregen we de afgelopen weken opeens een crisesplaatsing voorbij.  In eerste instantie in het weekend.  Willen we dat?  En kan dat organisatorisch? Kunnen wij het er bij hebben, en wat betekend het voor de andere kinderen.  En hoe ga je keuzes maken, als er beperkte informatie is over het te plaatsen kind?  Uiteindelijk ging de rechterlijke uithuisplaatsing enkele dagen van tevoren niet door, dus hoefden we geen definitieve keuzes te maken. Maar zo'n denkproces roept wel weer nieuwe vragen op over wat we wel en niet willen.

Dat speelt ook op andere vlakken.  Kunnen er zaken anders, vragen over meer logeerhuiszorg? En wat vinden onze eigen kinderen?  En hoe is de gezinssamenstelling nu en vindt iedereen daarin zijn plekje. Blijven observeren, nadenken en bespreken. Nieuwe impulsen kunnen daar goed bij helpen.

Gezinshuis 14 - promotiefilm

Door alle drukte in het gezinshuis en de zaken die er verder nog lopen is een prachtig resultaat van de zomer eigenlijk wat onderbelicht gebleven.  We  hebben een promotiefilm gemaakt voor ons gezinshuis.  Hierbij alsnog het resultaat.

Daarmee eindigen we 2017 waarbij het beeld is dat het Gezinshuis gezond draait en ook vol zit.  Dit jaar een vaste bewoner, en een drietal kinderen in de logeerhuiszorg gehad.  We krijgen iedere maand meerdere vragen langs, dus er is ook belangstelling genoeg. Misschien dat de film daarom ook even onder de radar is gehouden. Want wat nu als er de komende weken allemaal nieuwe vragen komen?

De film geeft wel een mooi beeld van het gezinshuis. En we willen hem dan ook gebruiken om te laten zien wat een gezinshuis is, en hoe zoiets werkt.  Veel mensen hebben fysiek en moreel geholpen om deze droom mogelijk te maken.  Door te helpen, door te steunen, door te motiveren.  Dank voor al jullie bijdragen in het afgelopen jaar, en hopelijk mogen we ook in de toekomst op jullie bouwen.

Gezinshuis 13 - stilte in het najaar

Al drie maanden geen blog over het gezinshuis. Bestaat het nog wel. Ja hoor, en het loopt eigenlijk hartstikke goed.  Hadden we deze zomer nog wat wisselingen in logeerhuiskinderen, op dit moment is de bezetting stabiel en hebben we de routine te pakken. Houden dus voorlopig.   Dus de afgelopen drie maanden was het 'geen nieuws is goed bezig'. Maar we willen iedereen natuurlijk wel blijven informeren over het gezinshuis.  Dus we gaan er weer wat structureler over schrijven.

Gezinshuis 13 - opstart na de zomer

Nu de zomervakantie op zijn einde is, begint ook in het Gezinshuis het nieuwe schoolseizoen.  En dat is de eerste week altijd even een uitdaging.  Een ander taxibedrijf, wat natuurlijk later komt, en soms weer niet.  Taxiroosters die voor de kinderen even wennen zijn.  Nieuwe tijden voor stage- en sporttrainingen.  Het start allemaal weer en het is puzzelen hoe het in een dagschema te krijgen.


Op basis van de eerste week lijkt het er in ieder geval op dat het avondeten wel een beetje in de knel komt soms. Een aantal kinderen is laat thuis, en moet dan al weer snel door naar de sporttraining.   Die begint komende week weer, dus we gaan kijken hoe we daar een mouw aan gaan passen.  Zo blijft het de eerste weken een beetje puzzelen om alles in het Gezinshuis rond te breien.

Gezinshuis 12 - topdrukte in het laatste zomerweekend

Afgelopen week hebben we de zomervakantie afgesloten met een stevige beproeving van ons gezinshuis. Een weekend helemaal vol geboekt, wat betekend dat er naast onze eigen 3 kinderen ook 3 kinderen in het gezinshuis verbleven.  In totaal 6 kinderen in huis.  Dat vraagt wel even wat, maar was ook erg gezellig.


Vrijdagmiddag druppelde iedereen binnen. Voor ons geen nieuwe gezichten, maar deze combinatie allemaal bij elkaar is wel even zoeken.  Vrijdagmiddag hebben we even een uurtje gehad waarbij we even moesten ingrijpen omdat 2 kinderen het op elkaar voorzien hadden, maar verder is het weekend prima verlopen.   We gaan komende week wel even evalueren of deze setting nu bijdraagt aan wat alle kinderen nodig hebben, want het is uiteraard wel een drukte van belang als er zoveel kinderen zijn. En voor sommige kinderen is een wat rustigere omgeving ook wel fijn.


Het was hard werken dit weekend, maar wel leuk. Omdat iedereen zaterdagavond al weer naar huis ging, betekende het ook dat we zondagmorgen opeens weer met ons eigen gezinnetje waren.  Die dag hebben we gebruikt om de vakantie samen af te sluiten.

Gezinshuis 11 - Rommelzomer

De zomerperiode was dynamisch in het gezinshuis, om het maar even zo te zeggen.  Gingen we de zomervakantie in met het beeld dat het behoorlijk rustg zou zijn, omdat de alle bewoners op vakantie zouden gaan, inmiddels is de zomer de drukste periode geweest sinds we het gezinshuis hebben


Bij een van de bewoners was er een issue in de famielie, waar deze bewoner in plaats van zes weken op vakantie, nu zes weken bij ons is.  Wel is er een extra stage georganiseerd, maar de gebeurtenissen leverde wel een hoop geregel en afstemming op, en had ook behoorlijke impact op de bewoner.  We hebben op sommige momenten best wel moeten improviseren, maar gelukkig hebben we wel alle zaken rond kunnen organiseren.  


Het verblijf betekend wel dat we naast de verbouwing ook gewoon de zorg hebben, en omdat het schoolvakantie is, is ook Hosanna thuis.   We hebben daarom per week met alle kinderen wel even blokken met persoonlijke activiteiten ingeroosterd, zodat iedereen persoonlijke tijd heeft en ook zijn of haar uitdaging.


We wilden de zomerperiode ook gebruiken voor wat bijscholing, daar is door alle ontwikkelingen nog niet al teveel van gekomen, moeten we maar kijken of dat in de wnter kan.

Gezinshuis 10 -We groeien

We zijn bijna 1 jaar onderweg als gezinshuis, en we groeien! Het liep al vanaf de start erg goed, maar de laatste maanden zijn we echt weer in een volgende stap terecht gekomen.  Dit voorjaar moesten we afscheid nemen van 1 cliënt. Maar enkele maanden verder is deze plek al weer opgevuld, en hebben we nu ook een clientje die binnenkort bij ons gaat starten.

Dat laatste traject is iets om trots op te zijn. Deze cliënt is niet aangedragen door een zorgorganisatie, maar is zelf bij ons terecht gekomen en hebben we ook zelf het contact mee gelegd.  Leuk om te zien en trots op de reputatie die we nu al hebben.   Het hele aanmeldings- en beschikkingenproces was ook nieuw. En dat is best ingewikkeld,  gelukkig hebben we daarbij Sheerenloo achter de hand om te helpen.  Binnenkort is alles rond en gaan we starten en dan is zitten we ook echt vol.

Daarmee zijn we in het eerste jaar van startend gezinshuis, naar volop (en goed) draaiend gezinshuis gegaan. Nog een week voordat we 1 jaar bestaan.  Een bijzonder moment  om terug en vooruit te kijken.

Gezinshuis 9 - gastblog overgenomen door Sheerenloo

Begin dit jaar heb ik een een gastblog verzorgt op gezinshuisvader.nl over mijn eerste half jaar als gezinshuisvader in de zorgsector, zie ook mijn eerdere blog hierover Naar aanleiding hiervan heeft de communicatie en HR-afdeling van Sheerenloo met ons contact gezocht of zij het artikel mogen gebruiken op hun HR-portal.

Hier het resultaat.  Erg leuk dat het artikel zo goed in de smaak valt. Wie weet wat er nog meer voor kansen uit voort komen.

Gezinshuis 8 - moeilijke keuzes

Hoewel het gezinshuis over het algemeen soepeltjes loopt, zijn er soms ook moeilijke weken. Afgelopen weekend was zo'n weekend. Een meisje dat komt logeren met behoorlijke problematiek. Ze was vorig jaar ook al geweest, en het was best wel spannend hoe dat met Johan zou gaan.

Het weekend ging eigenlijk best goed, en ook het contact met Johan was goed en verantwoord. We hebben er daarom qua toezicht behoorlijk scherp opgezeten het hele weekend.  En toch was het hem niet. En hoewel je graag kinderen wilt helpen, kom je soms voor lastige keuzes te staan.

Bij het starten van het gezinshuis hebben we een aantal afspraken gemaakt.
- Voor de kinderen moet het leuk en verantwoord zijn.  Leuk was het weekend zeker voor ze. Maar je zag ook dat het heel veel van ze vroeg. Zondagavond waren ze echt op.
- Ook wijzelf kwamen tot de conclusie dat het weekend behoorlijk intensief is geweest. We hebben bij de start van het gezinshuis afgesproken dat de weekenden extra zijn, en geen impact mogen hebben op de reguliere werkzaamheden van ons beiden.  Daar kwamen nu toch wel twijfels bij.

De optelsom resulteert dan in een conclusie dat dit kind niet meer in ons gezin past en op zoek moet naar een ander plekje. Een moeilijke boodschap voor de ouders, maar wel keuze die we in het belang van onszelf, onze kinderen en het gezinshuis soms moeten maken.

Gezinshuis 7 - genoeg te doen

Hoewel er al even niet meer is geblogd over het gezinshuis, gaan ook hier de werkzaamheden door.   Deze week hebben we voor het laatst zwangerschapsvervanging in huis, volgende week moeten we alles weer zelf oppakken. Dat zal wel even wennen worden, want wat heeft onze collega ons veel werk uit handen genomen, we zullen haar erg gaan missen.

Die hulp maakte het ook mogelijk om wat andere zaken op te pakken. Naast het fysiek klussen in huis betekend dat ook een aantal kantoortaken.  Zo zijn we aanwezig geweest bij een bijeenkomst over gezinshuizen en hoe de inspectie daar naar kijkt.  Bij zo'n bijeenkomst doe je toch altijd weer wat aandachtspuntjes op waar je iets mee moet.  En ik vraag mij nog steeds af hoe inspectie nou kijkt naar een 'ontplofte speelgoedhoek', iets waar onze kinderen toch erg goed in zijn.

Vorige week zijn we ook naar de Gezinshuizendag van Sheerenloo geweest. Erg leuk, inmiddels zijn er meer dan 100 gezinshuizen en nog steeds zijn er meer nodig om aan de vraag te voldoen.  Leuk om mensen te leren kennen, ervaringen uit te wisselen en te genieten van de eigenheid en verschillen tussen al deze gezinshuizen. Ook inhoudelijk het nodige geleerd, met name de workshop over hechtingsproblematiek was waardevol voor mij.

Tenslotte zijn we ook met de duurzaamheidscoördinator van Sheerenloo in contact gekomen, hij gaat ons helpen in het woud aan zonnepanelenleveranciers.  Want dat is na de zolderkamer en de grondwaterbron de volgende 'grote klus' op het verlanglijstje.

Zitten we dan alleen maar op kantoor, nee hoor. De kinderen zijn er ook nog en dit weekend begint ook de logeerzorg weer. Genoeg te doen en te beleven dus.

Voorjaar in Hulshorst?? 2017-1

Deze week is het voorjaar echt begonnen in Hulshorst. Prachtig weer, lekker warm met een zonnetje.  Je ziet het meteen. Elise en Hosanna die bijna de hele dag buiten zijn, de bloemen die massaal opschieten en de eerste knoppen in de struiken.  Ook de paarden zijn van mening dat ze het weiland in mogen, en op het moment dat je in de weilanden bezig bent om deze klaar te maken dan spat de energie er ook vanaf.

Met het voorjaar komen ook de buitenklussen weer aan bod. Zo zullen we het folie van de vijver moeten vervangen, want de huidige vijver is lek.  Het leegscheppen van het hoogste deel van de vijver was dit weekend voor opa al een hele dag werk.  Hoe we het folie gaan vervangen, en de vissen en waterplanten gaan behouden wordt nog wel een puzzeltje.

Daarnaast denken we ook na over een grondwaterbron.  Nu gebruiken we drinkwater voor de tuin en de paarden. Dat is niet heel erg duurzaam en ook kostbaar. En omdat we toch een waterdruk hebben die helemaal niets voorstelt is een eigen bron ook wel fijn, zouden we de weilanden ook veel beter kunnen besproeien. Ten slotte is de bron straks nodig om de vijver weer te vullen, want via de waterleiding gaat dat een maand duren.

In huis zijn alle kozijntjes wel geschilderd nu.  In de badkamer moeten we nog een keer met white-wash aan de gaan om het plafond weer eenduidig te krijgen, maar dat is niet een hele grote klus. Wel gaan we binnenkort beginnen met de zolderkamer zodat Hosanna rond de zomer kan doorschuiven en Johan naar zijn eigen kamer kan.  Verreweg de vervelendste klus is het uitzagen van het trapgat, dat zal wel een mooie bende opleveren qua stof.   Ook moeten we nadenken over de trap, want als we daar toch mee aan de slag gaan kunnen we ook de huidige toch wat donkere trap misschien wel meteen meepakken. Genoeg zaken om over na te denken dus.