Woensdagmiddag moest ik met de kinderen even naar de tandarts. Terwijl we het bos uitreden viel mij al op dat er wolken boven Nunspeet hingen. Wat raar, het zou een stralende dag zijn? Ook de kleur van de wolken zo raar grijs.
Eenmaal in Nunspeet was er de verbrande houtgeur, het leek alsof we door een grijze mist reden. De zon was weg en de oostelijke horizon kleurde diep oranje. 'Ik weet niet wat er in brand staat, maar het is geen schuurtje', zei een van de kinderen.
De afgelopen dagen zijn we in de ban geweest van de natuurbrand op het militaire terrein bij ’t Harde. Kan de springles met de pony's in de buitenbak wel door gaan? Wat als het vuur deze kant op komt, want de wind kwam uit het oosten? Overal in Hulshorst gingen de tuinsproeiers aan, om de omgeving van de huizen toch maar zo nat mogelijk te houden.
De kinderen waren onder de indruk. Maar ze maakten zich ook druk om de paarden en pony's van de Manege waar ze wekelijks rijden. Die ligt niet zo ver van het oefenterrein waar de brand is. Kunnen de op tijd weg gehaald worden als het vuur te dichtbij komt? Ze kunnen we bij ons in de buitenbak staan zei één van de meiden.
Ik moest zelf ook denken aan een tekst uit de bijbel: "De huidige hemel en aarde worden door hetzelfde woord bewaard voor het vuur, tot de dag van het oordeel." (2 Petrus 3:7) Deze brand was al zo indrukweekend en geeft zoveel onrust in een lokale samenleving. Gelukkig hebben wij, als Christenen, de zekerheid dat wij niet bang hoeven te zijn voor dat oordeel.
