Innoveren en aansprakelijkheden in de Bouw

Juist op een moment dat er veel aandacht is voor aansprakelijkheid in de Bouwsector mocht bij het CROW een presentatie geven over innovatie in projecten en de gevolgen daarvan voor aansprakelijkheden.  Vanwege de grote belangstelling waren er zelf 2 bijeenkomsten, maar omdat er een tegelijk viel met de Innovatie-estafette is deze overgenomen door een collega. Zie ook het nieuwsbericht van het CROW

In een prachtig decor van de Bataviawerf in Lelystad vond op 18 november de bijeenkomst plaats. Ook wel symbolisch voor het thema. Als je bij de VOC aanmonsterde, dan was het risico dat je niet levend terug kwam. Lukte dat wel dan was je binnen. Na een viertal presentaties van de wetenschapper, de adviseur, de verzekeraar en de opdrachtgever hebben we in groepjes doorgesproken over aansprakelijkheden en innovaties.

5 rijkswaterstaat 'innoveren in projecten' from CROW

We hebben een interessante discussie gehad over aansprakelijkheden en innovatie in onze sector.  Ook over de rol van garanties hebben we een flink debat gehad, waarin met name Monica Chao Duivis van het instituut voor bouwrecht een stevige positie in nam.

Rondom innovatie in projecten was de conclusie dat zowel opdrachtgever als opdrachtnemer een stukje risico moeten nemen. Risicoloos innoveren bestaat niet, voor geen enkele partij.  De sector moet ook niet verwachten dat de overheid alle risico's op zich neemt, die tijd is echt voorbij.  Verder is gesproken over belemmeringen, zoals het intellectueel eigendom en hebben we een open discussie gehad over mogelijke financiele incentives voor innovatie in de bouwsector. De gedane suggesties neem ik weer mee terug naar Rijkswaterstaat.

Onderzoek naar besluitvorming bij grote combinatieprojecten

De afgelopen weken heb ik mij door een pittig boek heen geworsteld. ‘Afstemming van Besluitvorming bij combinatieprojecten’, uitgegeven door het Instituut voor Bouwrecht. Hoe actueel dat thema is blijkt vandaag maar weer, met berichten op internet dat er eindelijk besloten gaat worden over het doorgaan van de Zuidas. Maar wel met uitsluitend publieke financiering. De private sector heeft afgehaakt.



Terug naar het boek van de heer A.G. Bregman. Het geeft een mooi inkijkje in drie grote projecten. De A2-Maastricht, de spoorzone Delft en de omlegging A9-Badhoevedorp. Wat komt er kijken bij de besluitvorming, aanbesteding en contractvorming?


Dat is een hoop, en het is ook ingewikkeld. Je moet een behoorlijke kennis hebben van publieke besluitvorming enerzijds en aanbestedingen anderzijds om de samenhang tussen deze twee pijlers te kunnen ontdekken. Toch is dat wel het essentiële element in het boek.


Het boek eindigt met een groslijst van conclusies. Dat is jammer. Het zijn er zoveel en ze zijn ook niet geordend. Welke actor moet nu met welke conclusie aan de gang? Daar kom je bijna niet uit. Persoonlijk vind ik het boek daarom waardevoller als een stukje geschiedschrijving van drie grote combinatieprojecten, dan dat er lessen uit te halen zijn voor nieuwe infraprojecten.