Ziek, zieker, ziek

 Februari is alweer voorbij.  En was in het kort een 'ziekenboeg'.  We begonnen begin januari met Corona in het gezinshuis.  Van 1 kind, naar 5 positief geteste bewoners.   Hosanna heeft het als enigste niet gehad en is harstikke trots, want zij heeft een hele goede weerstand.

Half februari was iedereen weer even fit, en hebben we de verjaardag van Danielle en het kinderfeestje van Elise kunnen vieren.   Gelukkig maar, want iedereen was wel toe aan gezelligheid.

De dag voor het kinderfeestje was de persconferentie waarin alle versoepelingen werden aangekondigd. Op het feestje zag je het effect in de indoor-speeltuin.  Mondkapjes weg, afstand houden weg.  Ook tussen de volwassenen. Het was ook nog eens lekker druk.  En dus geen wonder dat we na 2 jaar een ouderwetse buikgriep mee naar huis namen.

Die hebben we wel allemaal gehad.  Elise is er een dikke week goed ziek van geweest,  met als hoogtepunt een nachtje op de spoedeisende hulp omdat het echt niet goed met haar ging.  Gelukkig is ze nu weer fit.  De rest van het gezin is één of twee dagen echt van slag geweest, maar is inmiddels ook bijna weer fit.

Nu was Hosanna wel de laatste die ziek was afgelopen weekend.  Hopelijk houden we de rest van de voorjaarsvakantie iedereen fit. Dan kunnen we nog wat leuke uitjes doen, want daar is iedereen aan toe. Het mooie weer helpt in ieder geval om weer wat kleur terug te krijgen op de wangen van onze kinderen.

Januari hectiek

Januari 2022 zit er al weer bijna op.  Een drukke maand voor ons.  We beginnen met de verjaardag van Johan in januari, en vervolgens is er bijna 3 weken later de verjaardag van Elise.   Voor Johan betekende het ook zijn eerste kinderfeestje.  Dus we zijn met een groep kleuters naar het bos geweest. Gezellig, en iedereen had het heel erg naar zijn zin.   Elise wist al maanden wat ze met haar kinderfeestje wilde doen, daarvoor waren we wel afhankelijk van de Coronaregels, gelukkig zijn de indoor-speeltuinen weer open.

Ook in het gezinshuis is januari altijd een drukke maand.  Het afsluiten van het oude jaar, qua administratie.  En het starten van het nieuwe.  Jaarlijks wijzigen de tarieven, dus ook alle overeenkomsten voor de cliënten.  En is het altijd weer boeiend om te zien of al die wijzigingen via de CJG's, gemeente en het SVB goed doorkomen.  Maakt er iemand een foutje dan klopt het uiteindelijk niet.  En dat gebeurt hier en daar nog wel eens.  

Ook het werk komt weer goed los. Een regeerakkoord en een missionair kabinet.  Dat geeft rust.  En ook heb ik het gevoel dat er behoorlijk wat wintersporters thuis gebleven zijn dit jaar, want het aantal collega's dat met vakantie is, is beperkt.  Wel veel mensen die thuis zitten door een positieve test of kinderen met Corona. Gelukkig valt het aantal zieken relatief mee.

Ook het sporten gaat weer volledig los. De zaterdag vult zich vanaf volgende week weer met FNRS en Bixie-wedstrijden.  De kinderen hebben er zin in, en papa stiekem ook wel.

Blue Monday - nou echt niet

Blue Monday, misschien wel als je deze week naar het weer kijkt, maar verder niet.   Eerder een drukke start van een mooi 2022.  Gezellig druk op het werk, gezellig druk in het gezinshuis, gezellig druk thuis.

Je ziet dat iedereen aan het voorsorteren is op een verdere opening van de samenleving.  De bixie- en ponywedstrijden gaan weer starten,  ook de FNRS-wedstrijden op de manege in Nunspeet lopen weer.   bij het kinderfeestje van Elise durven we weer te denken aan iets buiten de deur.

Januari is natuurlijk ook de feestmand voor ons.  Na de verjaardag van Johan voor de familie hadden we deze week het kinderfeestje.  Gezellig met 8 kleutertjes naar het Hulshorsterzand.  Het was droog, dus het was een succes.  Op het zand hadden we schatkistjes gezocht, en iedereen was een hele goede schatzoeker.  Terwijl ik dit schrijf hebben we vandaag ook de verjaardag van Elise gevierd.  Volgende week komt de familie langs.  Na de persconferentie gaan we het feestje plannen.

Dat doen meer mensen.  De eerste kaartjes komen weer binnen.  En in de klas van Hosanna, worden er film en spelletjesavonden georganiseerd.  En dat hebben de kinderen verdiend.  Na al die tijd geen school, en na als instrument ingezet te zijn om de ouders thuis te houden.  Daarom is het fijn dat ze weer kunnen sporten, weer leuke dingen mogen en kunnen doen.

 

2021 - Voorjaarskriebels

Van de sneeuw in de zon.  Het kan snel gaan. Enkele dagen bijna 20 graden en het voelt als zomer in het bos van Hulshorst.  Het voorjaar werpt zijn schaduw vooruit.  De eerste blaadjes verschijnen aan de vlierbessen en de paarden geven aan dat ze het weiland op willen.

Ook in huis merk je dat de onrust toe neemt.  De kinderen zijn het binnen zitten een beetje zat.  En dat ondanks het schaatsen, sleeën en wat er verder allemaal kan in het bos.  Ze missen hun sport.  Gelukkig zijn vorige week ook de ponylessen op de Manege in Hulshorst begonnen, en begint komende week de zwemles weer.  Dan is bijna alles weer normaal.  Alleen mijn werk is nog thuis.

In het voorjaar maken we ook de vakantieplannen. Die zijn inmiddels rond, maar ook hangen de Corona-beperkingen nog boven de plannen.  We gaan naar het buiteland, vorig jaar heeft dat ook goed uitgepakt.  Maar het geeft wel een stukje spanning, en de kinderen wilden weten of ze dan moeten testen voordat ze de grens over mogen.

En ongemerkt is het al bijna Pasen. Altijd zo'n kantelpunt.  Want dat zijn de eerste 'halve' schoolweken, waarvan er na pasen altijd heel veel zijn.  De eerste e-mails over het paasontbijt zijn binnen van school.  De kinderen vragen vooral of de Koningsspelen en het schoolreisje dit jaar wel door gaan.  Zo hebben ze toch weer wat om naar uit te kijken.

Gezinshuis 40 - April, corona lock-down

April is de maand van de lock-down en het thuisonderwijs.  Allereerst. We zijn allemaal gezond. Dat is veruit het belangrijkst!

Naast het thuiswerken en thuisonderwijs is het logeren in april mogelijk gebleven. Wel maximaal 1 kind per keer en volgens een uitgebreid protocol en met screening voor iedere logeerdag.  Voor ons fijn, maar ook voor de gezinnen dat dit allemaal mogelijk was.  Want door de sluiting van het speciaal onderwijs en opvang was de druk op de gezinnen toch al groot.

Inmiddels weten we dat na de meivakantie het basisonderwijs en het speciaal onderwijs weer gaat starten.  Voor de kinderen de eerste stapjes.  Ook voor ons wat lucht en wat rust, want het was op sommige  momenten best wel druk.  De zorg is allemaal door gegaan, maar de organisatie van het bedrijf erachter is soms even blijven liggen.  Dat kunnen we nu weer verder op gaan pakken.

Gezinshuis 39 - En toen kwam Corona

En januari hadden we de organisatie staan en vol goede moet waren we gestart met het ontwikkelprogramma van Driestroom. En toe kwam corona in Nederland.

Wat is de wereld veranderd.  Opleidingen on-hold, opnamestop nieuwe kinderen en een set nieuwe corona-protocollen.  Gelukkig kunnen we tot de dag vandaag onze 2 logeerkinderen blijven begeleiden.   We hebben het nu zo georganiseerd dat ze elkaar niet tegen komen.  Voordat er een logeerweekend is, is er eerst telefonisch overleg over de gezondheidssituatie in beide gezinnen.   We zijn blij dat we dit op deze manier nog kunnen blijven doen. Allereerst voor de kinderen en de gezinnen, want zij hebben dit echt nodig.  Maar ook omdat we op deze manier ons bedrijf door laten draaien.

We genieten nu van wat we de afgelopen maanden hebben neergezet.  En nu eerst met het bedrijf even door de storm heen die Corona heet.

Winter in Hulshorst 2020 - 2 - wat een maand

Wat een maand.  En hoe relatief is alles waar ik mij in mijn vorige blog nog heel erg druk over maakte. Ik weet nog dat we half februari de zomervakantie geboekt hebben, een mooi vooruitzicht om in augustus op verschillende plekken in Frankrijk te zijn..  Als dat nog door gaat.

Inmiddels zijn we thuis. De auto staat stil met uitzondering van het ritje naar de supermarkt.  Gelukkig kan ik volledig thuis werken, maar de combinatie met thuisonderwijs en alle kinderen thuis was wel even wennen.   Gelukkig hebben we mooi weer en een hele ruime tuin, dus de kinderen kunnen ook lekker buiten spelen.  Inmiddels heb ik geleerd om concentratieklussen 's avonds te doen, want overdag is dat niets.

In het thuisonderwijs hebben we het ritme gevonden.  De eerste week was het natuurlijk nog leuk en interessant. De tweede week werd het al gewoontjes, en dus worden papa en mama ook even uitgeprobeerd.  Ook nog wel even puzzelen hoe dat nu werkt. Als ik tegen Hosanna iets zeg over het schrijfwerk, krijg ik meteen te horen dat mijn handschrift helemaal niet te lezen is.  Kinderen zijn zo lekker eerlijk.

Door de ruimte die we hier hebben kunnen we het nog wel even uitzingen zo.  Wel missen de meiden hun vriendinnen heel erg.   Logisch ook natuurlijk.   Bij mij doet de zwemles vooral pijn, de laatste zwemles hadden we juist gehoord dat Elise naar de afzwemgroep mocht.   We houden het zwemmen bij met droogzwemmen, en misschien ga ik straks wel een wetsuit voor Elise  kopen en dan met haar naar het rand. Maar toch.

Het belangrijkste. We zijn nog allemaal gezond.  En dat is in deze tijden toch wel het allerbelangrijkst.