September 2023 - Pittige weken

Het is één van de wetmatigheden waar je niet aan ontkomt.  In september zitten een aantal pittige weken. Het gebeurd ieder jaar weer, en het overkomt je ieder jaar weer.

- Het werk komt weer vol op gang. Iedereen is weer terug van vakantie.  Daarnaast liggen alle organisatie-brede activiteiten in de zomer stil, net als alle cursussen.  September is dan een goede maand om alles weer op te starten.   En omdat we elkaar in de zomer want minder spreken, doen we er ook nog een aantal nazomerborrels bij.

- Daarnaast twee mooie projectmijlpalen.  Het gunnen van een grote onderhoudsklus rondom Utrecht en de start van de aanbesteding van de geluidsschermen in Amsterdam.  Mijlpalen zijn mooi, maar ze brengen altijd werk en (gezonde spanning met zich mee)

- Scholen, sport en verenigingen zijn weer op volle toeren.

- Een prachtige maand bij Doorbrekers, met Lead en Diamonds, en de voorbereiding voor het open huis van 8 oktober. Daarover binnenkort meer.

We zijn er weer doorheen en gaan richting de herfstvakantie, en na zo'n maand is even terugschakelen ook wel weer fijn.

Vakantie 2023 - 2 Regen en Hagelstorm

Dag 1 van de vakantie. Een pitte rit. Bijna 1100 kilometer omdat er tijdens het boeken tussen Inssbruck en het Gardameer geen hotel meer te boeken was, of alleen tegen idiote prijzen. Bij Verona hebben we een mooi hotel gevonden. Met een zwembad dat wilden de kids graag zodat zij na de lange rit even hun energie kwijt konden.

Die rit werd inderdaad lang.  Tot Arnhem was het droog, tussen Arnhem en het Gardameer heeft het geregend, of eigenlijk gegoten. Wat een weer.  Met een gangetje tussen de 80 en 100 km/u zijn we richting Italië gereden,  en gegeven het slechte weer hebben we eigenlijk een prima rit gehad. Maar door de lagere snelheid duurde het ruim een uur langer dan de bedoeling was.

Maar bij het Gardameer werd het droog en zonnig. Stilte voor de storm?!?

In Castel d'azzano hebben we in een prachtig hotel villa malaspina. gelogeerd. Het parkeren is altijd even ene puzzel.  Op het gewone parkeerterrein was geen plek voor een auto met aanhanger, maar ik had ook geen zin om de aanhanger af te koppelen.  Gelukkig bleek aan de zijkant een leveranciersparkeerterrein, en waar een vrachtwagen kan parkeren past onze combinatie ook.  Binnen het hek van het hotel, en het bleek ook nog eens minder ver lopen te zijn naar de kamer.  Prima, al keken sommige personeelsleden wat verbaasd toen we door de leveranciersingang in en uit gingen om onze spullen te halen.

Het eten was heerlijk, en kon buiten.  Tijdens de wandeling naar het centrum dachten we eerst dat er een concert was. Lichten om de zoveel seconden.  Na een tijdje hadden we een open zichtveld naar de bergen, en bij het Gardameer zag je de lichtflitsen tussen de bergen vandaan komen.

Dat lichten heeft het gedaan tot een uurtje of 2 's nachts.  Toen kwam de storm over die rondom het Gardameer zoveel verwoest heeft. Maar niet alleen daar.  Ook in Verona en daarom heen.  Het heeft een klein half uur lang hagelstenen gehageld, sommigen net als sneeuwballen.  We sliepen op de bovenste verdieping en het klonk alsof er grind op het dag werd gestort.  Samen met valwinden was het echt heel spannend.   En na een half uur, toen was het in 1x over.

De volgende dag bleek de ravage.  Zonnepanelen kapot. De serre waarin het zwembad ligt, compleet kapot en al het glas in het zwembad.  Parasols, zonwering, enz. Stuk.  Auto's met alle ruiten eruit.  En die van ons.  De boom boven onze plak heeft de vakantie gered. Wat zijn we daar dankbaar voor.   Alleen een ster in de voorruit.  Vergeleken met de auto's om ons heen (geen ruit heel en veel hagelschade) hebben we ontzettend mazzel gehad. 

Vakantie 2023 - 1

Het zit er weer op, de zomervakantie van 2023, 3 weken Italië met enkele dagen Oostenrijk. Wat hebben we een mooie en bijzondere reis gehad.

Op de eerste dag hebben we een hele natte reis gehad naar Verona.  Vanaf Arnhem tot aan het Gardameer heeft het alleen maar hard geregend. Daardoor konden we niet zo vlot opschieten als we gedacht hadden.

In Castel d'azzano hebben we in een prachtig hotel gelogeerd.  Even lekker gezwommen en daarna buiten gegeten. Dat bleek achteraf het enige droge uurtje van de dag te zijn. Want eenmaal uitgegeten werd de lucht steeds dreigender. 

Die nacht kwam het beruchte onweer bij het Gardameer over, met de hagelstenen.  Omdat we op de bovenste verdieping sliepen, klonk het alsof er brokken steen vielen op het dak.  Er was dan ook wel enige paniek in het hotel, veel mensen liepen en renden over de gang.  Na een klein half uur met hagel en heel veel wind was alles plotsklaps weer rustig.  De volgende dag bleek dat de boom waar we onder stonden onze vakantie heeft gered.  Eén forse deuk in de vooruit, maar na overleg hebben we de keuze gemaakt om daarmee wel verder te rijden.  Om ons heen waren veel auto's, tuinen en ruiten volledig kapot.

In Toscane hebben we een heerlijke week gehad op park Hu Albatros, met een bezoek aan Pisa op de vrijdag.  Prachtig weer, wel een hoop Nederlanders op het park, af en toe vergat je dat je in Italië was.

Na een week zijn we verder gereisd naar de regio Venetië.  Op een van de strandeilanden hebben we een week op Union Lido gestaan,  één van de grootste campings van Europa en de eerste 5-sterren camping in Italie. Wat een zwembad, wat een prachtig strand en wat een hoop te doen. Later meer hierover.  Uiteraard hebben we ook Venetie bezocht.  Later in een aparte blog meer details

De laatste dagen hebben we in het Zillertal in Zell am Ziller gelogeerd. Naast de ski-liften.  Heerlijk rodelen en een dagje wandelen. Dit als afsluiting. 

Na een (gelukkig droge) terugreis zijn we dit afgelopen donderdag weer thuis gekomen. De komende weken  in dit blog meer posts over onze vakantie

Ziek, zieker, ziek

 Februari is alweer voorbij.  En was in het kort een 'ziekenboeg'.  We begonnen begin januari met Corona in het gezinshuis.  Van 1 kind, naar 5 positief geteste bewoners.   Hosanna heeft het als enigste niet gehad en is harstikke trots, want zij heeft een hele goede weerstand.

Half februari was iedereen weer even fit, en hebben we de verjaardag van Danielle en het kinderfeestje van Elise kunnen vieren.   Gelukkig maar, want iedereen was wel toe aan gezelligheid.

De dag voor het kinderfeestje was de persconferentie waarin alle versoepelingen werden aangekondigd. Op het feestje zag je het effect in de indoor-speeltuin.  Mondkapjes weg, afstand houden weg.  Ook tussen de volwassenen. Het was ook nog eens lekker druk.  En dus geen wonder dat we na 2 jaar een ouderwetse buikgriep mee naar huis namen.

Die hebben we wel allemaal gehad.  Elise is er een dikke week goed ziek van geweest,  met als hoogtepunt een nachtje op de spoedeisende hulp omdat het echt niet goed met haar ging.  Gelukkig is ze nu weer fit.  De rest van het gezin is één of twee dagen echt van slag geweest, maar is inmiddels ook bijna weer fit.

Nu was Hosanna wel de laatste die ziek was afgelopen weekend.  Hopelijk houden we de rest van de voorjaarsvakantie iedereen fit. Dan kunnen we nog wat leuke uitjes doen, want daar is iedereen aan toe. Het mooie weer helpt in ieder geval om weer wat kleur terug te krijgen op de wangen van onze kinderen.

Voorjaar in Hulshorst?? 2017-1

Deze week is het voorjaar echt begonnen in Hulshorst. Prachtig weer, lekker warm met een zonnetje.  Je ziet het meteen. Elise en Hosanna die bijna de hele dag buiten zijn, de bloemen die massaal opschieten en de eerste knoppen in de struiken.  Ook de paarden zijn van mening dat ze het weiland in mogen, en op het moment dat je in de weilanden bezig bent om deze klaar te maken dan spat de energie er ook vanaf.

Met het voorjaar komen ook de buitenklussen weer aan bod. Zo zullen we het folie van de vijver moeten vervangen, want de huidige vijver is lek.  Het leegscheppen van het hoogste deel van de vijver was dit weekend voor opa al een hele dag werk.  Hoe we het folie gaan vervangen, en de vissen en waterplanten gaan behouden wordt nog wel een puzzeltje.

Daarnaast denken we ook na over een grondwaterbron.  Nu gebruiken we drinkwater voor de tuin en de paarden. Dat is niet heel erg duurzaam en ook kostbaar. En omdat we toch een waterdruk hebben die helemaal niets voorstelt is een eigen bron ook wel fijn, zouden we de weilanden ook veel beter kunnen besproeien. Ten slotte is de bron straks nodig om de vijver weer te vullen, want via de waterleiding gaat dat een maand duren.

In huis zijn alle kozijntjes wel geschilderd nu.  In de badkamer moeten we nog een keer met white-wash aan de gaan om het plafond weer eenduidig te krijgen, maar dat is niet een hele grote klus. Wel gaan we binnenkort beginnen met de zolderkamer zodat Hosanna rond de zomer kan doorschuiven en Johan naar zijn eigen kamer kan.  Verreweg de vervelendste klus is het uitzagen van het trapgat, dat zal wel een mooie bende opleveren qua stof.   Ook moeten we nadenken over de trap, want als we daar toch mee aan de slag gaan kunnen we ook de huidige toch wat donkere trap misschien wel meteen meepakken. Genoeg zaken om over na te denken dus.

Winter in Hulshorst 2017 - Ziekenboeg

De winter loopt op zijn einde, maar dat wil nog niet helemaal lukken met de winterkwaaltjes.  Af en toe lijkt het wel alsof we een gezinsabonnement hebben op de huisartsenpost in Harderwijk.  Eerst Johan op verdenking van het RS-virus, bleek gelukkig een gewone griep te zijn.  Twee weken laten Hosanna die na twee dagen kwakkelen opeens meer dan 41 graden koorts kreeg. En dit weekend Danielle die al weken aan het hoesten was van de griepjes van Hosanna en Johan, maar dit weekend opeens zo'n opgezette keel had dat ze heel erg benauwd werd.   Dat bleek een acute keelontsteking die met antibiotica behandeld moest worden.     Tot zover de huisartsenpost, voor de reguliere zaken (griepjes, oren enz) ook nog bij de eigen huisarts geweest.

Gelukkig draaien we de boel allemaal rond. De voorjaarsvakantie was het even wat stiller in het Gezinshuis, dus tijd om de laatste kozijnen te schilderen. De vensterbank op de kamer van Hosanna is zo knalroze dat overdag de hele kamer roze uitstraalt door de lichtval.   Het doet soms pijn aan je ogen, maar Hosanna is er echt Hartstikke blij mee.   Inmiddels hebben we alle slaapkamers weer op orde, op wat hele kleine puntjes na.  Alleen onze eigen kamer doen we nog, maar die doen we samen met de gang als boven echt alles klaar is.  Voorlopig even wat kleine klussen en dan straks aan de slag met de zolderkamer voor Hosanna.

Op de mooie momenten kunnen we ook in de tuin aan de gang. Het gras begint al te groeien, en de paarden vinden ook dat ze het weiland wel weer in mogen. Daar is nog wel wat voorbereidend werk voor nodig, maar nu de dagen langer worden komt daar in de avonden ook weer tijd voor.

Winter in Hulshorst - kraamvisites, feesten en partijen

Januari en februari zijn dit jaar wel de maanden van de visites en de feesten en partijen.  Allereerst de kraamvisites na de geboorte van Johan, al vanaf de geboorte begin januari loopt dat lekker door.  Nog een aantal weken en dan hebben we op dat vlak de grote drukte wel gehad. Omdat ook Elise en Danielle de afgelopen weken jarig waren, was het in de weekenden ook gezellig druk in huize Hulshorst.  Tenslotte wordt morgen Johan opgedragen bij Doorbrekers Barneveld, daarna hebben we even enkele weekenden wat minder afspraken en dus wat meer rust. Iedereen is morgen van harte welkom.

Met schilderen hebben we nog enkele plintjes te gaan. De logeerkamer is klaar, en de andere kamer die we voro het geinzinshuis gebruiken moet nog een keer in de grondverf en kan dan afgelakt worden. Voor het ramkozijn van Hosanna geldt dat ook. Dan hebben we alle kinderkamers gehad. Het raamkozijn in de badkamer gaan we withwashen en dan blijft onze kamer over.  Die pakken we pas op als Johan eruit verhuisd is.  Daarvoor hebben we eerst de zolderkamer nodig, dat is nu de volgende klus waar we over na aan het denken zijn.

Nu Danielle op zes weken na de bevalling zit kan ze ook steeds meer doen.  Het verzorgen van de paarden neemt ze weer rustig aan over, en vandaag heeft ze voor het eerst weer op Simba gezeten.  Ook daar komt de routine rustig terug.

We hebben nog wel last van de griepgolf hier. Hosanna heeft het flink te pakken, met gisteren 41,2 graden koorts. Elise snottert wat, en Johan houdt zich voorlopig goed.  Hopelijk blijft dat nog even zo. Door de korte nachten met al die zieken is het soms ook wel even aanpoten. Johan doet het goed en slaapt soms al lekker door, maar Elise heeft ontdekt hoe ze uit haar bed kan klimmen, en die spookt nog wel eens rond 's nachts. En daarmee houdt ze ons uit onze slaap.

Winter in Hulshorst 2017- 4 dooi

En na twee weken vorst was er eindelijk de dooi.  Leek de sneeuw al heel snel weg, onder de oppervlakte heeft het zeker nog een week geduurd.  Dus geduld hebben met het vullen van de buitenleidingen en toch nog maar even sjouwen met emmers.  Ook het paardrijden moest nog even wachten, want de bospaden waren bevroren en knetterhard.

De prachtige winterdagen laten trouwens wel zien hoe het snoeien van de bomen tot meer licht leidt. Zowel buiten als binnen is dat duidelijk voelbaar, daar gaan we de komende maanden en komende winters veel plezier van hebben.

Ook binnen is de routine weer terug. Na de bevalling is het natuurlijk voor iedereen even zoeken, maar inmiddels heeft alles weer een plekje gehad.  Het is ook nog gezellig druk met kraamvisite en andere bezoekjes, en natuurlijk de voorleesochtend, inloopavonden en meezwemochtenden van de kids. Leuk, en dat hoort er ook allemaal bij.

Met schilderen zijn we bij alle kinderkamers met de grote vlakken klaar.  Die kamer van Elise is al helemaal af.  Nu is het vooral plintjes grondverven en aflakken.   Op zich niet zoveel werk, de uitdaging is vooral het zo te organiseren dat de kinderen niet in de verflucht liggen.   Dat gaan we de komende weekenden rustig afronden en dan blijven de badkamer en onze eigen kamer over.

Winter in Hulshorst 2017- 3 Vorst, vorst, vorst

Soms heb je van die weken dat je af en toe denkt dat de opwarming van de aarde nog een beetje extra mag.  Wat was het de afgelopen weken koud.  Nachten met meer dan 10 graden vorst waren geen uitzondering de afgelopen weken.  De sneeuw die er nog lag was tot een mooie plak ijs geworden. Prachtige plaatjes, maar af en toe heb je het gevoel dat je op een toendra woont.

Ook het nodige ongemak. Op de parkeerplaats kon je bijna schaatsen. Het water voor de paarden moet met emmers gebracht worden, uit voorzorg hebben we de waterleidingen droog gelegd. De paarden hebben ook al twee weken niets meer gedaan, omdat alles knalhard bevroren. Sinds vrijdag dooit het flink, maar de vorst zit nog diep in de grond.  Van mij mag het voorjaar beginnen.

We zien trouwens wel waarom we het dak hebben laten renoveren, het gasverbruik zit nog onder dat van vorig jaar, terwijl we toen helemaal geen vorst hebben gehad, en het nu al twee weken flink heeft gevroren.

Winter in Hulshorst 2017- 2 Sneeuw en IJs

Deze week is het echt winter in Hulshorst.  Vrijdag werden we verrast met 10 tot 12 centimeter sneeuw en konden er sneeuwpoppen gemaakt worden en kon er goed gesleed worden.  Hoewel het in de loop van de dag begon te dooien konden de kinderen er flink van genieten. Zaterdag en zondag hebben we nog een vers dun laagje sneeuw gehad van een centimeter.

Na de sneeuw kwam de vorst, dus het blijft wit hier en alle sneeuw is inmiddels ijs geworden. Alle buitenleidingen staan droog, dus het sjouwen met emmers water voor de paarden is nu een extra klusje iedere dag.  Toch is het wel heel erg mooi.   Deze week ook heel veel zon, en dat maakt het plaatje nog extra sprankelend.

De kou komt inmiddels niet meer binnen in het huis. Hadden we vorig jaar bij matige of strenge vorst nog extra dekens nodig. Door de dakisolasatie hebben we nu genoeg aan een dekbed, zelfs het dubbele dekbed is nog niet nodig geweest.  En het gasverbruik is nog steeds lager dan vorig jaar, ondanks dat we veel meer nachten met vrieskou hebben dan vorig jaar.

Winter in Hulshorst 2017- 1 Kerstvakantie

De kerstvakantie 2016 is een rare vakantie.  Allereerst doordat de feestdagen zo raar vallen.  Plotseling is het kerstvakantie.  Maar ook doordat het net even allemaal anders is.  Hosanna is weer vrij na 8 weken school, dat is weer even wennen.   Door de dakrenovatie is er het nodige schilderwerk te doen.  De baby is aanstaande, inclusief de laatste praktische dingen en de vele ritjes naar verloskundige en ziekenhuis voor alle controles.

Dat alles levert een rare dynamiek op. En ook de nodige stress en spanning die er normaal niet is.  De paarden zijn er ook onrustig van, samen met het vuurwerk. Maar goed, ieder moment zijn eigen sores.  Nog een week en dan is ook de kerstvakantie weer voorbij gevlogen.

Winter in Hulshorst 2016 -2

Na de stevige winterkou in november, is de winter nu weer ver weg in Hulshorst.  Gisteren zag ik zelf knoppen in de struiken zitten, omdat het met 10 graden gewoon warm is.  Op zich wel lekker, want ik was het sjouwen met emmers water om bevroren waterleidingen te voorkomen wel weer zat.

De kou heeft er ook voor gezorgd dat in 1x echt alle bladeren van de bomen gevallen zijn. Dus daar zijn we nu druk mee. Twee van de drie weilanden zijn nu vrij, nog een te gaan en dan is dat klaar.   Ook wil ik nog een aantal takken snoeien, zodat we wat minder eikels op het weiland krijgen volgend jaar. Buddy vindt ze erg lekker, maar de eikeltjes zijn niet zo goed voor hem.

De warme temperaturen leveren we hele mooie nevels op in het bos, als dan ook nog het zonnetje daarop staat is de natuur echt prachtig.  Het blijft een voorrecht om in zo'n mooi stukje Nederland te wonen.

Winter in Hulshorst 2016 -1

Vorige week is de winter toch wel echt begonnen op de Veluwe. Krabben, wegrijden bij -9 en de paarden water geven met emmers, omdat de buitenleidingen droog staan om ze te beschermen tegen de vorst.  Het hoort er allemaal bij.   Koud is het dan weer wel.

De paarden staan inmiddels in hun winter-outfit.  Als het nog lang blijft vriezen moeten we gaan kijken wat we met de paddock doen, want die wordt zo hard als beton.   Door de zwangerschap rijdt Danielle niet zo heel veel meer, maar als ze rijdt moet het ook wel verantwoordt zijn.

Binnen is nu alles klaar voor de bevalling. Het bed staat omhoog, wieg en babykleertjes liggen klaar.  Nog 1x een ritje naar een babywinkel voor de laatste paar dingetjes en dan is alles in huis.  

Herfst in Hulshorst - 2016 - 6 - buitenklussen

In mijn vorige blog schreef ik al dat we qua buitenwerk achterlopen door de verbouwing van het dak. Omdat de dagen kort is het na werktijd vaak te donker om nog buiten klussen te doen, blijft het weekend over.   Dit weekend hebben we dus een aantal zaken opgepakt. Allereerst het laatste weiland voorzien van compost, voordat de vorst van deze week de grond te hard maakt om te graven.  Het composteren van de weilanden is daarmee klaar.

Verder hebben we in een weiland last van onkruid, dat steeds van buiten het weiland naar binnen groeit.  Dit weekend hebben we ook een begin gemaakt om daar een einde aan het maken door buiten het weiland al het onkruid weg te halen en de bodem af te graven tot op het schone zand.  Daarmee kunnen we dit voorjaar het laatste onkruid in het weiland uitroeien, en dan is het een kwestie van schoonhouden.

Wat ook was blijven liggen deze herfst waren de bladeren. En dat hebben we geweten. De oogst na een dagdeel opruimen was meer dan 30 kruiwagen met blad.  Composthoop daarmee flink gevuld.  Het ruimde ook lekker op, maar we zijn pas op de helft. Door de kou opeens is het trouwens wel hard gegaan, bijna alle bomen zijn nu kaal.

De storm van vorig weekend bracht overigens nog een aantal flinke dennentakken naar beneden.  Flinke jongens, we hebben de takken in stukken gezaagd zodat ze verplaatsbaar waren.  Ligt nu klaar om tot brandhout gezaagd te worden.

Herfst in Hulshorst - 2016 - 5 achterstand

De herfst is voorbij, maar qua werkzaamheden zitten we nog in de herfst. De verbouwing heeft een hoop aandacht en tijd gevraagd. En dat merken we vooral buiten.  Het ingezaaide gras heeft het door het mooie nazomerweer goed gedaan en ziet er goed uit.  Het weiland dat we dit voorjaar gaan doorzaaien moet nog wel bemest worden. En door alle verbouwingswerkzaamheden moet dat nog gebeuren.  Ik wilde dat dit weekend doen, maar de vorst verhinderde dat.  Een composthoop afgraven terwijl hij bevroren is schiet niet op.

Ook het snoeiwerk is blijven liggen.  Zowel rondom het huis, maar ook in de weilanden moeten er nog wat overhangende takken vanaf.   Maar daar hebben we de komende tijd nog voor, zagen houd je warm als het fris is. Nu het kouders wordt vallen wel in een klap echte alle bladeren van de bomen, dus als het mooi weer is maakt ook de bladblazer overuren.

Wat dan wel weer raar is, de framboos blijft maar frambozen afleveren. Hartstikke mooi roze, ook al zijn ze inmiddels half bevroren.  Dat natuur doet wat hij wil, ook in november.

Herfst in Hulshorst - 2016 - 4 herfstvakantie

Herfstvakantie. Nadat je zelf van school bent, heb je er weinig mee mee.  Maar opeens speelt het nu weer, want het is de laatste week voordat Hosanna naar school moest.   De kennismakingsdagen waren Hosanna wel zo goed bevallen, dat wat haar betreft de herfstvakantie wel mocht vervallen.  Maar afgelopen maandag was het dan zo ver, Hosanna mocht echt naar school.  De eerste week is haar goed bevallen.

De herfstvakantie betekend ook dat onze gezinshuiskinderen een weekje bij hun ouders zijn. Ook even wennen.  En tijd om met onze eigen kinderen een aantal dingen te doen.    Wat ook moest gebeuren was het aanschaffen van een nieuwe stofzuiger, want de oude heeft na 9 jaar de geest gegeven.  De opzuigen van het isolatiemateriaal was teveel van het goede.   Twee dagen later is het oudje overigens weer tot leven gekomen, dus hij doet nog even dienst als bouwstofzuiger.

Dit weekend de tuinmeubels naar binnen gehaald, gezien de dauw en mist 's ochtends was dat wel nodig. Maar vandaag was het weer zo warm dat je buiten kon zitten.   Voor het ingezaaide gras is dat niet erg, want dat schiet met deze temperaturen omhoog.

Herfst in Hulshorst - 2016 - 3 Eerste vorst

Na de natte week kwam vannacht de eerste vorst. De ruiten van de auto waren bevroren vanochtend.  Het opruimen van de tuinmeubels stond al op het lijstje voor dit weekend, laten we daar ook het afsluiten en leeg maken van de buitenkranen maar bij zetten.

De boom van de buurman hebben we dit weekend ook verwerkt tot mooie blokken eikenhout. Nu een jaartje drogen en dan kan het volgend winterseizoen de open haard in.  Omdat we een longeerweitje aan het maken zijn, is er ook een nieuwe plek voor de composthoop nodig. Die komt nu schuin achter de stallen. Op die plek stond een forse den, die ook nog veel licht weg neemt op een deel van het weiland waar nog veel mos staat.  Ook die boom hebben we gisteren geveld.  De takken bieden een basis voor de composthoop. De stam gaat volgend jaar ook in stukjes richting open haard.

Door de regen is het longeerweitje goed ingeklonken, de paarden kunnen er goed op lopen nu en zakken niet meer zo diep weg.  Het levert nog wel ruzie op, want beide paarden zijn van mening dat het hun weitje is.  Uiteraard wint dan de grootste, Simba dus.  Door Simba veel rolt en graaft wordt de heuvel die er nu in de wei zit ook langzaam afgegraven, en is het een kwestie van zand verdelen. Buddy kan helaas nog niet alleen in dit stuk weiland, omdat hij dan eikels gaat staan eten.

Dit weekend weer de open haard aan gehad. Voor de 2e keer op rij ging dat goed, geen rook die naar binnen slaat.  Het lijkt er dus op dat we een modus hebben gevonden waarin de open haard wel goed brand en de rook de schoorsteen in verdwijnt. Oplossing:  voldoende trek naar de woonkamer vanuit de gang.   We hebben nu wel twee keer gestookt met weinig wind, dus de vraag is wat er gebeurd als een westen- of zuidwestenwind is.  Maar dat gaan we proberen.

De kinderen zijn de laatste week wel heel erg druk.  Het binnen zitten omdat ze door de verbouwing niet zoveel naar buiten kunnen, begint er nu wel uit te komen. Morgen gaat Hosanna echt aan school beginnen, dus dat komt op een prima moment.

Herfst in Hulshorst - 2016 - 2 neerslagtekort

Na een droge maar koude week als start van de herfst hebben we vannacht in 1x het neerslagtekort van de afgelopen weken goed gemaakt. Wat heeft het hard en lang geregend.  Het uitloopterrein zag er vanochtend uit als een blubberfestijn en in alle 3 de weilanden stond water, waarvan het laagste weiland volledig blank stond.  Zolang we in Hulshorst wonen heb ik dit nog niet gezien.  Voordeel van wonen op het zand is wel dat rond de middag alle weilanden en plassen al weer verdwenen waren, alleen het uitloopterrein is nog erg nat en modderig.

Regen en gras is iets anders.  In het weiland wat we drie weken geleden ingezaaid hebben is het jonge gras omhoog gespoten. En doordat het zo hard geregeld heeft komt het gras ook onder de bomen mooi omhoog omdat de regen daar de grond heeft bereikt.  Dat weiland ziet er echt veelbelovend uit voor volgend voorjaar.

Over het weiland wat we dit weekend hebben ingezaaid hebben we wat meer twijfels. Hier zijn wat waterstromen ontstaan, en het is mogelijk dat het graszaad weg gespoeld is.  De waterstromen lopen gelijk met de looppaden van het weiland, dus de kans is aanwezig dat hier weinig nieuw gras op komt, en op de plek was het graszaad naar toe gespoeld is juist veel meer nieuw gras.  Dat zien we de komende weken wel, zo nodig zaaien we de kale plekken nog exra in volgend voorjaar.

Herst brengt ook wind, en vanochtend viel er een boom van de buurman om. Weg geblokkeerd en de boom lag ook in onze tuin.  Vanavond dus aan een buurtactiviteit gedaan om de boom in stukken te zagen en af te voeren.  Lekker gesport, en bovendien mochten we het hout hebben. Het was een eikenboom, dus daar gaat de open haard lekker van branden volgend jaar. Komend weekend aan de slag om de stukken hout te kloven.

Herfst in Hulshorst - 2016 - 1

Stond er vorige week nog zomer in de titel. Inmiddels is de herfst begonnen.  En dat betreft is het qua herfst vooral de temperatuur.  Het is opeens een stukje frisser dan vorige week.  Maar donderdag en vrijdag was het weer windstil, en toen hebben we toch weer in een t-shirtje buiten gelopen.

Hoewel het al ver in de herfst is, is het nog steeds erg droog.  Dat brengt wel een dilemma met zich mee. We willen eigenlijk nog een weiland doorzaaien, maar daarvoor is niet te koud en nat weer nodig.  Met name het ontbreken van regen maakt dat het nu al erg laat in het seizoen is.  Het eerste weiland hebben we vorige week doorgezaaid, daar zie je het gras nu kiemen omdat het overdag nog voldoende warm is.  Hopelijk houden we de echte vorst nog even ver weg zodat het jonge gras wortel kan schieten.  Maar we zijn wel aan het twijfelen wat we met het tweede weiland willen. Eigenlijk moet het zaaien wel dit najaar gebeuren, anders is het volgend voorjaar wat behelpen omdat ik dan teveel weilanden tegelijk moet zaaien. Het doorzaaien kan ook nog, want het gras groeit vrolijk verder met de temperaturen en het zonnetje overdag.

Achter de stallen is inmiddels een weilandje verschenen waar Danielle de paarden wil gaan trainen als zelf rijden niet meer gaat.   De ondergrond is nu helemaal schoon, gisteren hebben we het laatste beton wat we hebben gevonden afgevoerd, dus de paarden kunnen erop. Het weitje is nog alles behalve vlak, denk meer dan een meter hoogteverschil, dus de eerste uitdaging is dat de paarden het zand van hoog naar laag lopen.  Zelf ga ik maar eens nadenken over het aanbrengen van de verlichting, zodat we ook in de donkere kerstmaanden de paarden door kunnen trainen.

Tenslotte zijn we met het snoeiwerk voor het najaar begonnen. De steigers van de verbouwing helpen hierbij. De lindes voor het huis kan je zo ideaal snoeien.  Zodra ik klaar ben in het weiland (moet nog een weiland met compost bemesten) gaan we ook nog even flink snoeien bij de weilanden.  Van een aantal eiken halen we de onderste takken weg, zodat de paarden daar niet meer aan kunnen eten.

Zomer in Hulshorst 8 - de laatste zomerweek?

Wat hebben we in september een prachtige nazomer gehad.  Deze week heerlijk weer, mooie warme avonden waarin je ook als het donker is nog in t-shirtje buiten kan lopen.  Heerlijk weer.  Gelukkig heeft het vrijdag en gisteren wel geregend, want dat had het weiland wel nodig.   De hogere stukken gras waren aardig geel geworden.  Het lijkt er steeds meer op dat we voor een mooie strakke groene paardenwei toch een sproei-installatie nodig hebben. Als het nieuwe dak erop zit, moeten we maar eens kijken wat de plannen voor volgend jaar zijn.

De jam waar ik het vorige week over had was inderdaad veel te waterig. Deze week hebben we de boel pot voor pot ingekookt, en het resultaat is wel echt heel lekker.  De druivenjam is echt heerlijk.  We zijn inmiddels al aan het nadenken of we een prikstruik in de buurt van de druif er niet uit moeten gooien, zodat we nog een druivenstruik kunnen planten.  Een andere optie is een framboos, want die doet het bij mijn ouders echt hartstikke goed, en de frambozen zijn ook nog eens erg lekker.

Het mooie weer heeft er ook toe geleidt dat het beton wat we vorige week vonden er allemaal uit is.  Een aantal avonden hebben we flink geschept, en inmiddels is de kuil schoon.  We hebben een schuurtje onder de grond gevonden.  Bijvangst was een zilveren lepel, ik ben nog wel op zoek naar de gouden munten, maar die hebben we nog niet gevonden. ;)

Omdat we deze week toch wel wat wind hadden zijn opeens de eikeltjes van de bomen gevallen.  Dat levert een dilemma op met de paarden, want eikels zijn giftig. Allemaal rapen is geen doen.   De paarden gaan nu kort (1 a 2 uur) op het weiland, dan zijn ze erg druk met het gras in plaats van de eikels. Simba hoeft ze niet, maar buddy vindt ze wel lekker, dus dat is opletten geblazen.  Een weiland hebben we dit weekend gekalkt en doorgezaaid. Met de buiten van vanmiddag kan het gras mooi ontkiemen.   Het volgende weiland staat volgend weekend op de planning.  Wel gaan we volgend jaar wat schuiven in de plannen, zodat de paarden niet eind september in het weiland staan waar de meeste eikels vallen.   Dat is wel het leerpunt van deze septembermaand.