Eindelijk water -2

Schreef ik enkele weken geleden dat we eindelijk water hadden.  Het heeft nog wel wat voeten (eigenlijk scheppen) in de aarde voordat we project ook echt hebben afgerond.  Nadat de bron klaar was, kwamen de leidingen en de kranen.

Inmiddels hebben we de paarden en de stallen over gezet op bronwater. Bij de vijver is een nieuwe kraan geplaatst zodat we eenvoudig de vijver kunnen bijvullen als er veel verdamping is.  Verder hebben we bij het huis nu twee kranen naast elkaar. Een met leidingwater en een met bronwater.  Met een korte tuinslag kan ik de kranen door lussen, zodat als de bron het toch eens niet doet, we de stallen gewoon van water kunnen voorzien.  Uiteraard hoop ik deze oplossing de komende twintig jaar niet nodig te hebben.

De tweede slang is die voor de weilanden.  Die is ingegraven en de kranen werken.  Inmiddels hebben de weilanden de eerste sproeibeurten gehad. Sproeikop is nog niet helemaal zoals ik het graag zie.

De derde is het omzetten van de sproei-installatie.  Bij het testen blijkt dat de sproei-installatie op de grondwaterpomp prima werkt.  Dus de problemen die we hadden kwamen uit de lage waterdruk in de waterleiding. Dat is een meevaller.  Een sproeikop blijkt wel echt kapot, dus die moet vervangen worden.  Verder is de grondwaterpomp zo sterk dat een aantal sproeikoppen de buitenmuur en de ramen staat te beregenen. Die sproeikoppen hebben we verplaatst.   De leiding van de grondwaterpomp naar de sproei-installatie, zit op de laatste 10 meter na in de grond.  Halverwege een kraantje gemaakt zodat we zwembad kunnen vullen. Tenslotte moeten we nog even broeden op de aansluiting van de leiding op de sproei-installatie.  De sproei-installatie bestaat uit drie vakken en heeft dus ook drie slangen. Op dit moment koppelen we de slangen even op en af. Dat werkt prima, maar er zijn vast betere oplossingen. Daar kunnen we nog even over nadenken.

Eindelijk water

Sinds vorige week is er eindelijk genoeg water op de Klarenweg. Na twee jaar gedoe met leidingwater, een veel te lage waterdruk en een waterleverancier die er vooral niets aan deed, hebben we sinds een week onze eigen drinkwaterbron.  Met dank aan Nathan en Jaap Wim Koelewijn die ons top geadviseerd heeft en tot onze verassing ook zelf de bron kwam boren. Was wel erg gezellig.

De grondwaterbron draait als een zonnetje.  Leidingen naar de weilanden liggen er in, en ook zijn we de leiding naar de tuin aan het vervangen.  Het waterpeil van de vijver is alweer op maximumniveau.  Uitdaging voor de komende weken is om gras te laten groeien op plekken waar het nu niet meer staat. Maar wat wil je ook na 3 maanden geen regen.   Na een week sproeien zie ik in ieder geval het gele gras alweer groen worden en zie je dat er gras groeit. Dus dat biedt perspectief.

Bij het boren van de grondwaterbron bleek ook dat de brandkraan bij ons huis niet werkt. Logisch want die heeft ook geen waterdruk. Vitens wees natuurlijk weer lekker naar een ander, want stel je voor dat ze iets gaan doen.  Nu de gemeente er maar achteraan gestuurd, want die moeten zorgen dat de brandweer hun werk kan doen.  Ik ben benieuwd of daar iets uit komt.

Wij hebben in ieder geval genoeg water nu. Het gras is er blij mee, en met vijf minuten blaas ik nu het zwembad voor de kinderen vol. Ook de sproei-installatie in de tuin draait als een zonnetje. En voor het weiland hebben we een flink waterpistool gekocht.  En nu sproeien maar.  Het is trouwens wel koud zo diep onder de grond, want het water is 10 graden dat uit de slang komt.

Zomer 2017 in Hulshorst - 1 - stilte door de drukte

Het is even stil geweest op dit blog. Dat had meerdere redenen.  Eind mei hebben we twee weken genoten van een prachtige vakantie op Cyprus.  Heerlijk even niets gedaan dan zwemmen, bij het zwembad liggen, genieten van de kinderen, zwemmen met de kinderen en genieten van elkaar.  Echt even de tijd op bij te tanken.

Toen we terug kwamen vielen we direct in de hectiek.  Dat begon al met de terugvlucht.  Drie uur vertraging, waarvan we twee uur in het vliegtuig op het platform hebben zitten wachten. Zonder Airco want die deed het niet goed door een haperende 'walstroomvoorziening'.  De kinderen werden er erg druk van. Oude mensen worden er vervelend van, en beginnen dan elkaar te meppen.  Bijzondere vlucht. Hulde voor de crew van transavia, want die bleven er rustig onder en losten alles goed op.

Op Schiphol hadden we nog een domper. Een koffer stuk, maar belangrijk een koffer zoek.  En laat dat nou juist de koffer zijn met alle lastig te vervangen zaken. Het plankje achter de kinderwagen, de knuffels van de kinderen uit de Disney-store in Milaan.   De badhanddoeken collectie die we op iedere vakantiebestemming met 1 uitbreiden enzovoorts.   En het vooruitzicht dat je voor Danielle, Johan en Elise nieuwe zomerkleding moet kopen.  Gelukkig was die stress er maar even.  Want na 48 uur was de koffer gevonden en binnen een halve dag stond de koerier op de stoep.

In diezelfde periode speelde de verdwijning van Savannah in Bunschoten.  100 meter van het ouderlijk huis. Wat komt het dan dichtbij, zeker als je zelf ook dochters heb. Ik ben er met mijn hoofd echt niet bij geweest.

Een nadeel van vakantie in mei is dat je in juni terug komt in een organisatie die aan het rennen is om voor de zomervakantie van alles af te hebben. Zo ook nu.   Tel daarbij op dat we ook nog even een nieuwe grondwaterbron (hoog nodig) en trap hebben gehad de laatste week, en hopelijk begrijpen jullie nu waarom het zo stil is op dit blog.  Maar ik ga mijn leven beteren.

Voorjaar in Hulshorst 7 - Droog

Het is echt voorjaar in Hulshorst, en soms zitten er al zomerse dagen tussen. We hebben al diverse keren buiten gegeten en ook 's avonds is het heerlijk.  Wel is het gort droog.  Dus de tuin en de weilanden hebben het zwaar.  Er zit wel voortgang in gesprekken over de grondwaterbron, maar heel vlot gaat het nog niet.  Iedere dag appen en bellen om de voortgang erin te trekken.   DAt het nodig is blijkt wel.  De waterdruk van de waterleiding is echt hard aan het zakken, en daar klaagt de hele buurt over.   Ook het grondwater is aan het dalen zo begrijp ik van de buren. Het peil zakt richting de 10 meter, dus veel kleine bronnetjes zullen dan droogvallen. Gelukkig kiezen wij voor een diepere grondwaterbron, zodat we hier geen last van hebben, maar het wordt nu wel tijd dat het ding er echt komt.


In afwachting van de trap en de grondwaterbron liggen er genoeg kleine klussen.  Vorige week een kozijntje geschilderd en rondom de weilanden is inmiddels al het onkruid en de planten die gevaarlijk zijn voor de paarden verwijderd. Ook zijn we druk om al het snoeihout langzaam aan om te zetten in brandhout. Er ligt nogal wat, dus we hebben genoeg te doen.

Voorjaar in Hulshorst 6 - Puzzelen en zoeken

Met de start van de meivakantie is het voorjaar toch echt wel begonnen, ook al voelt het qua temperatuur aan als herfst.  Buiten is dat goed te merken. Ruiten krabben, en gras wat nog niet wil groeien.  Waar we normaal 6 weken na het doorzaaien met nieuw graszaad de paarden alweer op een weiland kunnen zetten, is er nu met vier weken nog geen grasspriet te zien. En omdat het gras ook in de andere weilanden minder hard groeit, is het puzzelen. Paarden gaan nu om de dag op het weiland, zodat ze niet alles kaal eten en het gras hersteltijd krijgt.    Alle weilanden zijn al wel gecontroleerd en ontdaan van giftige planten, dus die slag hebben we weer gehad.  Je ziet inmiddels dat het mos steeds meer plaats maakt voor het gras, maar het gras gaat pas echt groeien als er meer water komt.

Naast koud is het ook droog.  De vijver vult zich daarom maar langzaam. Wat dat betreft is het wachten op de grondwaterbron. Inmiddels weten we wat we willen, en deze week was het nog even puzzelen of dat ook gemaakt kan worden. Met een boorinstallatie, twee spoelcontainer en een vrachtwagen met kraan was het even puzzelen hoe we dat allemaal op onze oprit passen.  Inmiddels zijn we daar over uit, nu is het wachten op de definitieve offerte en dan kunnen we de boring inplannen.

Wel rond is de trap.  Gisteren hebben we de kleur white-wash uitgezocht waarmee we gaan behandelen, en later die avond was de definitieve prijs er.  Dus die puzzel is af.  Vandaag horen we wanneer de plaatsingsdatum is, dan kunnen we daar ook rekening mee houden en naar toe werken. Toch weer een belangrijk moment, want dit is in huis wel de grootste klus van het jaar.

Op zolder vorderen we ook. De ondervloer ligt er helemaal in, en het spant halverwege de kamer is aangepast.  Omdat de tussenwanden er pas in kunnen als de trap er is, moeten we op dat vlak even wachten, maar we kunnen al wel vast met de electra aan de slag.  Ook daar is het dus weer puzzelen op welke plekken we de stopcontacten willen.

Voorjaar in Hulshorst 5 - Vijverklus

Het paasweekend was het weekend van de vijver en mijn verjaardag.  Zondagmiddag het huis vol, het was gezellig. De kinderen hebben zich ook goed vermaakt.

De andere dagen van het paasweekend zijn we bezig geweest met de vijver.  Achteraf gezien bleek de voorbereiding wel het meeste werk, op de oude vijverfolie lag wel een meter bagger.  Het weghalen daarvan heeft de nodige avonden gekost, als de tuin dit jaar erg mooi wordt weten jullie wat het geheim is.

Vrijdagavond hadden we de oude folie eruit. En inmiddels was er ook een pallet bezorgd met 132 kilo nieuwe vijverfolie.  Hoe dat in de vijver te krijgen was nog even een dingetje, maar met de campingervaring en 5 man om de folierol van het grasveld naar de vijver te versjouwen is het behoorlijk goed gelukt.

Inmiddels is de vijverfolie geplaatst en afgetimmerd, en hebben we weer een basislaagje water.   En nacht met een paar centimeter regen zou helpen om de vijver verder te vullen, anders moeten we wachten op de grondwaterpomp.

Voorjaar in Hulshorst 4 - vol in het werk

Het is volop voorjaar in Hulshorst, maar het was wel even wennen deze week.  Voor het eerst het huishouden zelf weer runnen thuis, omdat de 20 uur zwangerschapsvervanging na 10 weken voorbij was. Wat wen je toch snel aan een aantal extra handjes.

De logeeropvang is ook weer begonnen.  Voor de kinderen leuk, want extra vriendinnetjes. Voor mama betekend het dat ze ook in het weekend aan de slag is.  Het loopt allemaal en dat is fijn. Inmiddels komen er al weer aanvragen binnen voor de mei- en zomervakantie.

Het voorjaar betekend ook mijn verjaardag.  Die vieren we volgende week, omdat het dit weekend te druk is met logeeropvang.  Dus we hebben wat te vieren met Pasen dit jaar.

Voorjaar in Hulshorst 3 - bezige bijentijd

Het is volop voorjaar in Hulshorst.  Is het buiten het bos nog wel eens wat frisjes door een koude wind, daar hebben wij geen last van. Volop buitenweer dus.   En dat zie je ook. Het gras groeit als kool, en daar tussen het onkruid ook. Genoeg te doen dus.  Ook zijn we druk met de vijver. Die is namelijk lek, het nieuwe vijverfolie is besteld en opa is druk bezig met de beschoeiing en de voorbereidende werkzaamheden.

Zelf zijn we druk met de grondwaterbron, daar begint zich wel een beeld af te tekenen wat we willen.  Voor de trap weten we wat we willen, nu nog een bedrijf dat het ook zo kan maken voor ons.   Andere klussen die voorbij komen zijn nieuwe horren, want met nieuwe ramen passen de oude niet meer en de kleine dagelijkse dingen.  

We hebben ook weer wat om naar uit te kijken. Eind mei gaan we lekker met het gezin op vakantie. Even twee weken tijd om helemaal bij te komen.

Voorjaar in Hulshorst 2 - gezocht grondwaterbron

Schreef ik in mijn vorige blog al dat het voorjaar was, deze week overtreft dit toch echt wel. Vandaag voor het eerst twintig graden. T-shirt, buiten lunchen, buiten eten.   Het betekend ook code geel, vanwege droogte op de Veluwe, en we mogen in maart al niet meer barbecueën.

Dit raakt wel aan de wens om een eigen grondwaterbron te plaatsen. Al vanaf het moment dat we hier zijn komen wonen hebben we weinig waterdruk.  Oude leidingen, we zitten hoog en als het droog weer is, is de hele Veluwe aan het sproeien.  Dus we zijn gestart met onze zoektocht naar een grondwaterbron.

En hoewel ik vanuit mijn werk toch behoorlijk wat met grond en boringen in aanraking ben geweest, is het aanboren van water weer iets heel anders dan het wapenen tegen teveel water.   Dus we zijn aan het kijken in welke grondwaterlaag we willen (1e of 2e), wat dit betekend voor de kwaliteit en de kosten.  Qua hoeveelheden is het niet spannend. Ook zijn er veel systemen, van de lokale boer dit met zijn waterlans en een giertank met water een bron komt maken, tot de professional die rustig naar de 50+ meter boort, gelukkig hebben we iemand in onze vriendenkring die een bronboringbedrijf heeft, en die hulp heb je ook wel nodig.