Analytics

Posts tonen met het label christelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label christelijk. Alle posts tonen

donderdag 26 september 2024

Christelijke content

Iedereen moppert wel eens op zijn kinderen, als we weer 'zinloze' filmpjes aan het kijken zijn op hun telefoon.  Ook ik.  Toen ik net voor onze zomervakantie deze crowdfunding tegen kwam, was dat het moment om er ook echt iets mee te doen.

Christelijke content, die ook breed beschikbaar gemaakt worden door New Faith Network.  Wat een mooi initiatief, daar hebben we dus een bedrag in gestoken.  

En ik niet alleen. Na onze vakantie zag ik dat met het ophalen van 183% van het doelbedrag, de doelstelling ruim behaald wordt.   

We zijn benieuwd wat hier voor moois uit gaat komen, en we bidden voor succes.  We zijn ook in afwachting van het voucher voor het gratis maandabonnement voor investeerders.  Als de dagen straks weer kort zijn gaan we met het hele gezin genieten van het aanbod van deze 'christelijke Netflix'. 

donderdag 25 mei 2023

The Passion Hemelvaart

Dit jaar voor het eerst 'the passion hemelvaart'.  Goed dat er aandacht is voor dit belangrijke moment tussen Pasen en Pinksteren. En omdat de Passion meestal wel een succes is waren de verwachtingen hoog gespannen.

Dat viel toch wat tegen.   Een leuk verhaal, goede cast met goed gezongen nummers.  Maar dé essentie van Hemelvaart, die zat er toch niet in.   Ook de kinderen waren wel teleurgesteld, want die vroegen zich vooraf al af hoe de 'jezus acteur' omhoog zou gaan.   En als een van de jongste kinderen na afloop concludeert dat dit 'helemaal het verhaal over hemelvaart niet was'.  Dan zit je er als producent toch wel naast met de verhaallijn.

Ik was wel trots, op mijn kids.  Want ze weten goed waar hemelvaart om draait. En zoals de juf het vertelt, dat is het verhaal uit de bijbel, niet zoals op televisie.

zaterdag 20 mei 2023

Genezen na gebed

Het was een klein berichtje, in de nieuwsbrief van revive.nl  Ook op1 schonk er aandacht aan, maar verder was het eigen behoorlijk stil in journalistiek Nederland. Te stil misschien wel.

Genezen na gebed.  Een wetenschappelijk proefschrift dat is goedgekeurd aan de Vrije Universiteit.  Daarmee is wetenschappelijk aangetoond dat deze mensen kort na gebed genezen zijn. 

Een groot deel van de genezingen is medisch gekwalificeerd als 'opmerkelijk'.  Dat is het natuurlijk ook.  Ook is het proefschrift getiteld 'Genezen na gebed', want genezen door gebed, is wetenschappelijk gezien niet aan te tonen.  Want daar komt geloof om de hoek kijken.  De auteur heeft dit in het proefschrift wel heel mooi aangestipt door het theologisch perspectief ernaast te leggen. Als je tussen de regels door leest, blijkt daar toch wel uit hoe hij er over denkt.

Geloof is geen causaal verband.  Jezus zegt het zelf in Marcus 5-34:  U bent genezen door uw geloof in mij.  Genezen na gebed,  genezen door geloof!




zondag 7 mei 2023

1 jaar later - hoe verder met het blog

Wat gaan we doen met dit blog?  Na jaren van regelmaat, wil het de afgelopen jaren maar niet lukken om regelmatig te schrijven.  Is er dan niets te melden?  Natuurlijk wel.  Maar het is druk, er zijn andere dingen of ik denk er even niet aan.

Even heb ik gedacht om helemaal te stoppen en dit blog te verwijderen.  Maar dan kijk ik terug in de artikelen, in de contacten en in berichten die het mij heeft opgeleverd.  Daar zitten toch wel waardevolle dingen tussen.  Goede vruchtbare contacten, mooie reacties, en goede suggesties.

Een andere vorm dan? Schrijven is uit, als ik het de kinderen vraag. Die kijken alleen nog maar filmpjes op Youtube.  Maar om dat nou elke week te doen?    Niets voor mij.  En nog ingewikkelder om dat elke week te maken.

Toch maar schrijven dan maar.  Ik neem mij voor om dat weer (minimaal) wekelijks te doen. Kijken of het lukt.  Want dat verdient dit blog dan ook wel weer.  

vrijdag 30 november 2012

Recensie vader met hart én handen


Het boek vader zijn met hard én handén 2.0 is een praktisch boek over de invulling van het vadersschap op het moment dat er kinderen komen. Hoe geef je vanuit een christelijk oogpunt invulling aan het vaderschap. Daarnaast geeft het boek mooi aan hoe je invulling geeft aan je verantwoordelijkheid als vader, echtgenoot én christelijk voorbeeld in het gezin. Het boek helpt hierbij door vragen én suggesties te doen om dit echt praktisch te maken in het drukke én hectische leven op het moment dat er kinderen komen.

zaterdag 3 april 2010

Lente in Kenia - 5

Maart loopt al ten einde, dus ook hier begint de lente: we horen de vogels kwetteren en staat al veel in bloei.





Zoals we de winter achter ons laten, zo is ook aan onze zoektocht een einde gekomen. Alles begint op z'n plek te vallen en op vele vragen hebben we ondertussen antwoord gekregen; over onze plek hier, over de plannen en de hulp die we bieden. We hebben onze draai gevonden en kunnen met wat we nu hebben echt aan de slag.


We hadden het in onze vorige nieuwsbrief toch over die kerk, vlakbij de rotonde? Die is ondertussen -- hoera! -- akkoord gegaan met ons voorstel om een ruimte te huren voor twee middagen per week. Afgelopen week hebben we al meteen twee keer een bijeenkomst gehouden met 'onze' vrouwen, op maandag en woensdag. Die eerste ontmoeting was nog best onwennig, voor ons (Esther en Bernard waren daar om hun gasten te ontvangen; JanJaap zorgde thuis voor Jesse), maar ook voor de vrouwen; iedereen was in afwachting wat de bedoeling was, maar al gauw deed iedereen mee met het programma. Zo'n 18 vrouwen en 8 kinderen waren aanwezig.


Wat wel opmerkelijk is, is dat de meeste vrouwen wel christen zijn; ze geloven in hun Vader in de Hemel. Alleen als we wat doorvragen wat dat precies voor hen persoonlijk betekent, dan vinden ze het heel lastig om te benoemen. Onderwijs krijgen ze niet omdat ze niet naar een kerk gaan (ze durven niet), dus bijbelkennis is er ook bijna niet.


Daarom moeten deze middagen in de kerk bijdragen aan een basis van hun geloof, en daar zijn we dus mee aan de slag gegaan.


We zijn erg onder de indruk van hun zangtalent. Als we ze een moment geven dan slaat de verslagenheid om in een enorm uitbundig Keniaans koor! Ze dansen en zingen en danken God voor wie Hij is. In Swahili zingen ze dan meerstemmig, waarbij één voorzanger solo zingt. Het is dan echt een strijd wie er nú weer de solo mag doen, zo enthousiast worden de vrouwen dan!


Die middagen geven ons ook eindelijk gelegenheid om samen te bidden; op straat missen de vrouwen de rust om zich tot God te wenden, maar hier maken ze graag gebruik van ons aanbod om voor ze te bidden en we ervaren er werkelijk Gods aanwezigheid. Zo baden we met elkaar voor een meisje dat van geboorte af doofstom is. Na het gebed gaf ze aan dat ze dingen hoorde en ook probeerde ze te spreken. De vrouwen en wij waren perplex! Er kwamen echt klanken uit haar mond, terwijl niemand ooit haar stem had gehoord. Nog steeds zijn wij enorm verbaasd over dit mooie wonder.


De geestelijke wereld is hier veel zichtbaarder dan in Nederland; aan de ene kant zijn we getuige van een wonder als dit, maar de andere kant is ook veel sterker aanwezig in het dagelijks leven; hekserij en toverij is hier van alledag en de gevaren en consequenties ervan zijn enorm. We moeten dus ook daarin de vrouwen bijstaan in gebed.


In de toekomst willen we deze middagen ook gebruiken om de vrouwen wat handwerk te laten doen; ook weer heel basaal, zoals het maken van kleine knuffeltjes, sieraden, etc. Heb jij misschien leuke creatieve ideeën die we hier kunnen inzetten? Heel graag! Wat we willen bereiken is dat ze zelf het belang en de lol in gaan zien van iets te doen, dat ze weer actief gaan worden, ze zich nuttig gaan voelen, en daardoor uiteindelijk ook groeien in hun eigenwaarde.


Zaterdag zijn we in ons nieuwe huisje getrokken (zie foto boven). Tot vorige week hadden we nog geen idee waarmee we het zouden moeten inrichten, want we hebben eenvoudig niet de financiële middelen om huisraad te aan te schaffen. Het was dus geweldig nieuws toen we hoorden dat onze Canadese vriendin met haar stichting (die eigenaar is van haar boedel) kon overeenkomen dat haar spullen er tot 1 juli blijven staan! Dat geeft ons ruim de tijd om onze eigen benodigdheden te verzamelen.


Onze financiële situatie, we noemden het net al even, geeft ons bij tijd en wijle wel wat spanning. Aangezien we niet op een heel regelmatige basis geld krijgen, merken we nu we aan het uitbreiden zijn, dat er wel wat gaten vallen.We zijn dan ook aan het zoeken naar manieren om op meer structurele basis zowel de stichting als ons eigen levensonderhoud te voorzien van de nodige middelen. Vanuit Kenia is het ondoenlijk om in Nederland relaties te bouwen die leiden tot financiering en sponsoring, dus hoe pakken we dat aan? Graag willen we vragen om hierover mee te denken en te bidden; als u op dit vlak creatieve ideeën hebt, dan horen wij die heel graag. Ondertussen hebben we in kaart kunnen brengen wat er nodig is voor legalisering van de stichting in Kenia. We zullen daar ongeveer anderhalf jaar voor moeten rekenen; eerst moeten we Stichting AltijdGenoeg officieel vestigen (ongeveer 9 mnd), om vervolgens een werkvergunning te kunnen aanvragen vanuit de stichting, wat ook wel de nodige maanden zal kosten.


We hebben een aantal mensen gesproken die deze weg al hebben belopen en ons veel nuttige informatie hebben gegeven. Ook hierin speelt geld weer een rol; geld houdt de bureaucratie draaiende!


Met ons persoonlijk gaat het goed. Er zijn veel dingen die onze aandacht en zorg vragen, wat niet altijd makkelijk is, dus bij momenten zijn we ook best onzeker. Maar over het algemeen is onze overtuiging dat we op de goede weg zijn. Hoe het er verderop uit zal zien weten we niet, maar deze boom groeit werkelijk; daar zijn we meer dan onder de indruk van. We zien uit naar veel vrucht en een goede oogst.


Jesse gaat sinds een paar weken naar de baby-bijbel-klas. Een heel schattig initiatief van onze gemeente. Elke woensdagochtend komen moeders met hun peuters bij elkaar. Telkens doen ze hetzelfde programmaatje met liedjes, instrumentjes en het verhaal hoe God de aarde gemaakt heeft. Jesse vindt het fantastisch!


JanJaap haalde afgelopen maand een persoonlijke mijlpaal; hij vierde zijn 30ste (dertigste!) verjaardag. Die dag waren we ons wel even pijnlijk bewust van hoe ver onze vrienden en familie van ons vandaan zijn. Toch wist Esther er een mooie dag van te maken, want ze had een barbecue georganiseerd met een klein groepje plaatselijke vrienden, waardoor het een heel gezellig en geslaagd feest werd! Onze huisbaas doneerde nog een heuse verjaardagstaart.


Met de zwangerschap gaat het heel goed. Esther heeft veel energie en geen klachten. We hebben een goede gynaecoloog gevonden die ons zolang we hier zijn zal begeleiden.


Tot onze verbazing is de werkwijze hier veel uitgebreider dan in Nederland; voor een consult staat een half uur en een echo krijg je hier om de maand. Hoezo derde-wereldland?!


Bedankt voor alle betrokkenheid en we wensen iedereen een heel mooi pasen toe!


Liefs, Esther JanJaap en Jesse










p.s. We vroegen het al even, maar willen jullie meedenken/-bidden over het volgende:


• ideeën om het creatieve programma-onderdeel in de vrouwenmiddagen in te vullen;


• We hebben op zeer korte termijn bijna 2000 euro nodig, wat we op dit moment niet op onze rekening hebben. De afgelopen week worstelden we hier nogal mee, want op deze manier kunnen wij hier niet zijn! Per maand hebben we, voor levensonderhoud en stichtingswerk samen ongeveer 3000 euro nodig. Gelukkig is God trouw en we weten dat we hier moeten blijven.

woensdag 18 november 2009

Nieuws uit Kenia

Na een stilte van enkele weken weer nieuws uit Kenia. Dat doet goed.

Lieve vrienden, familie en betrokkenen,

Lucy en Joan
Een stille maandagmiddag op de bank met een bakje koffie. Kenners zullen weten dat het heerlijke Keniaanse espresso is met een dikke schuimlaag melk. Sommige tradities proberen we ook in Kenia voor te zetten, zo ook lekkere koffie!
Jesse doet z’n middagdutje en JanJaap is op pad samen met Bernard en Juliette. Juliette is onze nieuwe medewerkster. We hebben haar op proef aangenomen als slaapwacht.
Met z’n drieën zijn ze naar de stad om Lucy, een van de mama’s, naar haar nieuwe huisje te brengen. Lucy vertelde dat haar broer een plekje voor haar had gevonden en dat hij bereid was om haar huur voor de eerste maand te betalen. Ze vroeg ons of wij haar wilden brengen.
Wij zullen dan voor spulletjes zorgen die zij dan kan gaan verkopen. Bernard is degene die haar daarbij zal begeleiden en helpen. Het geeft ons hoop om te zien dat deze vrouw nu ook zelf actief naar oplossingen gaat zoeken. We proberen iedereen er van bewust te laten worden dat zij zelf een groot deel van de oplossing zijn. Wij willen helpen, maar zij moeten het zelf doen.

Net als Lucy hebben we ook Joan zo geholpen. Joan is 21 jaar en heeft een 3-jarig zoontje, Elvis. Toen zij 17 jaar was is ze weggelopen van huis omdat er niks meer te eten was. Joan voelde zich erg verantwoordelijk en zou zelf wel geld gaan verdienen in Nairobi… Terwijl haar moeder dacht dat zij een goede baan had en het voor mekaar had, leefde Joan dus voornamelijk van de prostitutie en bedelen.
Hoewel ze al langer uit deze situatie wilde, had ze geen idee waar ze dan naartoe moest. We hebben haar aangeboden om haar terug naar huis te brengen (zo’n 3 uur rijden van Nairobi) om aan haar moeder te vragen of zij thuis mocht komen. De familiegeschiedenis is nogal tragisch: haar vader is al een aantal jaar geleden gestorven en haar jongere broertje van 17 is vorige week maandag overleden na een ongeluk met een auto. Vandaag is hij begraven. We willen ook dit gezin helpen met het opzetten van een handel in groente en fruit.

De conferentie
Vorige week donderdag is de conferentie geweest waar we in de vorige nieuwsbrief over schreven; een dag die we samen met een kerkje in Kawangware hebben georganiseerd voor de vrouwen van de straat. Het was een groot succes! Met een gehuurde bus konden we ze alle 30 meenemen naar het kerkje waar ze eerst heerlijke Keniaanse thee (heel veel melk, suiker en wat kruiden) met broodjes kregen. Daarna barstte het feest los: de vrouwen begonnen te dansen en ze zongen heel hard met de cd mee. Ze zongen over de liefde van Jezus en voor elkaar.
Vervolgens hebben we het verhaal van Jezus verteld over hoe Hij de voeten van de discipelen wasten. Dat Hij daarmee wilden vertellen hoeveel Hij van hen hield en dat Hij is gekomen om hen te dienen. In navolging hebben wij daar toen hetzelfde gedaan met ons team en de pastor: we hebben al hun voeten gewassen. Wat een wonderlijke situatie! Maar de strekking was duidelijk: wij zijn er om hen te dienen en de Liefde van Jezus tastbaar te maken.
Na een heerlijke warme maaltijd die de dames uit de kerk hadden klaargemaakt (borden vol werden er gegeten, alles ging op), hebben we met onze gasten gebeden, waarbij tranen van pijn, angst en hopeloosheid over hun wangen stroomden. Ze wilden zo graag hun verhaal doen, we zagen de compassie groeien, ook bij de vrouwen onder elkaar. We waren sprakeloos van de verhalen, de sfeer en alle emoties.
Bij Kenianen, en zeker onder de straatvrouwen is het tonen van emoties een teken van zwakte, dus dat ze zich hier zo lieten gaan was echt doordat de sfeer zo veilig voor hen voelde; wat een enorm wonder!
Ten slotte hadden we koordjes en kraaltjes meegenomen en we hebben met z’n allen kettinkjes gemaakt… ze vonden het geweldig.

Nairobi by Night
Omdat we nu al een tijdje contact hebben met de vrouwen, komen we steeds meer over hun achtergrond te weten. Zo leren we ook dat het heel ‘normaal’ is dat meisjes al op jonge leeftijd op straat terecht komen en dus ook in de prostitutie. Ook onze vrouwen zijn vaak al vanaf jonge leeftijd dakloos. Maar deze jonge meiden kom je overdag nauwelijks tegen; pas ’s avonds komen ze tevoorschijn om hun schamele inkomsten te verdienen. Omdat we hen toch willen ontmoeten, en omdat we juist die jonge meiden uit hun schrijnende situatie willen redden, ben ik afgelopen zaterdag ’s avonds laat Nairobi ingegaan, samen met een klein team.
Ik moest gewoon met eigen ogen zien wat voor velen verborgen blijft in de nacht, en ben daarom samen met Kamou (een van de groepsleiders van de vrouwen die ook al 20 jaar op straat in Nairobi leeft), Peter (een chauffeur) en Juliette met de auto de binnenstad ingereden.
Nou is Nairobi gevaarlijk ’s avonds; weinig mensen halen het in hun hoofd om er na achten nog op uit te gaan. We moesten dan ook veel angst overwinnen om na 10 uur de straat op te gaan. Wat we zagen was zo verdrietig. Nairobi is op alle fronten een vreselijk duistere stad. Kinderprostitutie is hier een groot issue. Kenianen denken dat sex met kinderen veilig is omdat zij geen aids hebben. En de taxichauffeurs en hotelbewaking willen wel bemiddelen tussen de bedelende kinderen en de toeristen. Hartverscheurend!
Wij zijn Amsterdam gewend, waarvan veel Nederlanders vinden dat het een gevaarlijke stad is, maar dat is niks vergeleken met Nairobi. Er is ’s nachts een politie-eenheid op de been, de zogenaamde city counsel, die een soort van ordehandhaving doet: met of zonder reden slaan ze mensen in elkaar; een instantie waarvan dus helemaal geen veiligheid uitgaat. Verder is er heel veel prostitutie en door alle chaos heen lopen vele dakloze kinderen.
Ik heb ook gezien hoe de vrouwen slapen. Het had die avond geregend (het zijn de korte regens zoals we in november/december gewend zijn) en alles was blubber. En in die modder lagen ze allemaal, op een rijtje. Zelfs de twee pasgeboren babytjes waar we al mee hadden kennisgemaakt. Mijn hart brak. De nood is nog zoveel groter dan bij daglicht te zien is!
Vandaag hebben we een hal bekeken die eerder al gebruikt is door een zendingsorganisatie, en er is grote kans dat we van deze ruimte gebruik zullen kunnen maken. De hutjes die we nu huren zijn te klein...


Ons eigen leven
In de binnenstad hangt een grote billboard tegen een flatgebouw van een Johnnie Walker-advertentie, met de tekst ‘Keep Walking’.
We zijn wel moe, dit pionierswerk is mentaal heel inspannend (vaak slapen we al tussen 9 en 10 uur ’s avonds), omdat het ons voortdurend bezighoudt. Maar telkens als ik die tekst zie, is het of God ons toespreekt: gewoon doorlopen, Ik ga met je mee.
We zijn blij dat we een leuke kerk hebben gevonden, waardoor we nog wat leuke mensen om ons heen hebben. Zo hebben we een Nederlands stel ontmoet met wie we het goed kunnen vinden. Zij zijn een kinderdorp aan het bouwen, buiten Nairobi. Ze wonen dus wel ver weg, maar we zijn blij met het contact; kunnen we af en toe lekker Nederlands kletsen.

Ten slotte
Graag willen we om jullie steun vragen, we hebben echt de kracht van gebed nodig! Gebed voor de voortgang van onze projecten en ook voor ons, gezondheid, energie en emoties. Reden om te danken is er ook: we ontvangen ook al veel steun en bemoediging; we zien echt dat er geen tekorten zijn.
Toch stellen we je deze vraag: als het in je hart leeft, zou je dan ons ook financieel willen steunen? Het aantal vrouwen dat we onderdak willen bieden groeit, dus zijn er bedden, matrassen en nog meer nodig!

Tot over 5 weken alweer… dan zullen we onze voeten op de gure Nederlandse bodem zetten!
Oja: vandaag vierden we ons 3-jarig (!) huwelijk, we hebben er een feestje van gemaakt!

Heel veel liefs,

Esther, JanJaap en Jesse Goudsbloem
info@altijdgenoeg.nl / http://www.altijdgenoeg.nl/

zondag 20 september 2009

Recensie Peper en Zout


Leuk boek met allerlei annekdotes over het christelijk geloof. J. John en Mark Stibbe verzamelden grappen, citaten, uitspraken en anekdotes rond allerlei thema's. Het boek is een verzameling hiervan. Erg leuk, misschien had het soms nog iets scherper gekund, de auteurs zijn in ieder geval aan de 'veilige kant' gebleven. Leuk boek om te lezen.


vrijdag 11 september 2009

Gevonden op Weblog - Balkenende geweldig leider?

Onderstaand artikel van Henk Jan Kamsteeg kwam ik deze week tegen op een weblog over leadership. Best aardig om te lezen. Arend Nagel

Wat maakt iemand nu een geweldig leider? Een vraag die mij blijft boeien. Een vraag ook die maar moeilijk te beantwoorden lijkt. Al lijken sommige onderzoekers en auteurs (zoals bijvoorbeeld Jim Collins) erg in de beurt te komen.
Tijdens DISC-trainingen (waarin we een analyse maken van de verschillende persoonlijkheidsprofielen) doen deelnemers vaak een duit in de zak over de vraag wie nu geweldige leiders zijn.
Vooral mensen met een hoog D(ominant) of I(nvloed) profiel worden al snel als de ultieme leiders bestempeld. Charisma wordt als belangrijk kenmerk gezien. En ja, dus valt de naam van Obama al snel.
Onze eigen minister-president Balkenende komt eigenlijk nooit vanzelf ter sprake. Hem dichten wij eerder een S(tabiel) of C(ontentieus) gedragsprofiel toe. Dit zijn de minder extraverte mensen. En, zo concluderen deelnemers al snel: beste mensen, maar geen leiders...

Zonder het voor de politieke standpunten van Balkenende te willen opnemen (daarvoor heb ik simpelweg te weinig verstand van zaken) zou ik wel een goed woordje willen doen voor zijn leiderschapskwaliteiten. En daarbij weet ik mij gesteund door Lans Bovenberg (over wie onlangs een boeiend boek is verschenen: De balans van Bovenberg, Uitgeverij Kok). Hij zegt over Balkenende onder andere het volgende:
- "Ik vind dat Balkenende goed leiderschap vertoont. Inhoudelijk is zijn lijn goed doordacht en consistent."
- "Mensen willen graag zinvol bezig zijn en zoeken naar bezieling. Jan Peter Balkenende heeft goed aangevoeld dat hier een thema lag."
- "God leidt alles in het leven. Balkenende heeft deze functie niet actief gezocht, maar het kwam als een roeping op zijn weg. Dat is iets bijzonders. Als ik eerlijk ben, zie ik er inderdaad iets van Gods leiding in die hem in deze moeilijke periode op deze verantwoordelijke positie bracht."

Mooie woorden over onze minister-president. Met wel weer die ene aantekening: "De communicatie zou wel beter kunnen [...] Je moet mensen helder uitleggen waarom moeilijke beslissingen nodig zijn." Wat nu wanneer Balkenende net zo'n spreker was geweest als Obama. Hadden wij hem dan wel massaal als geweldig leider gezien?

Henk Jan Kamsteeg

maandag 7 september 2009

Wereldschokkende gebeurtenissen: Goed boek, met af en toe een klein vraagteken?


Een goed geschreven boek van David Maasbach. Het boek begint met Jezus en vervolgens neemt de auteur je mee naar de eindtijd zoals deze er volgens de Bijbel uit zal zien. Ik vind met name de rol van Israel, en de gebeurtenissen in deze tijd, goed toegelicht. Europa als laatste grote supermacht vind ik wat minder goed uit de verf komen. De passie van David Maasbach voor Jezus spat van de bladzijden af.

Een goed te lezen boek, en een aanrader voor mensen die meer verdieping willen op dit onderwerp.