Gezinshuis 30 - Hulp bij gebruik openbaar vervoer

Hulp bij het gebruik van het openbaar vervoer.  Een prachtige titel zo half maart in een overheidsnieuwsbrief.  Een goed initiatief, maar toch heb ik er, ook 2 maanden later, nog wel twijfels over. Genoeg reden om te gaan bloggen.

Laten we voorop stellen, over het doel dat 'iedereen' moet kunnen mee doen zijn we het helemaal eens. Daar is geen discussie over.  Mijn twijfels zit hem vooral in de maatregelen. Natuurlijk is het nodig om ook in het OV assistentie te verlenen.  Maar moeten we niet jong beginnen, bij het doelgroepenvervoer.

Denk aan het doelgroepenvervoer van en naar school.  Hartstikke goed dat het er is, en sommige kinderen zullen het hun hele schoolloopbaan nodig hebben.  Maar er zijn ook kinderen die zich ontwikkelen, en waarbij ouders en/of begeleiders de vraag gaan stellen. Kan dit kind misschien wel met het reguliere OV of de fiets naar school.

En dan komt vaak het dilemma. Want als je dit wilt proberen, dan vervalt vaak de hele beschikking. En zie die dan maar weer eens terug te krijgen.  Dat schrikt toch erg af. Laat maar zitten, want nu is het vervoer naar school geregeld.

Met een stukje flexibiliteit in het doelgroepenvervoer, waarbij kinderen ruimte krijgen om te kijken of  men met regulier OV of de fiets ook naar school kan,  kunnen we nog een slag maken.  Daarbij moeten gemeente het geduld hebben om dan niet direct het taxivervoer door te strepen, maar ruimte te bieden om te kijken of het kind het kan.  Met de geruststelling voor de ouders en begeleiding, dat als het toch niet lukt het leerlingenvervoer nog steeds beschikbaar is.

Door in de jeugd al ruimte te bieden, investeren we aan de basis.  Daar heeft een kind levenslang profijt van.

Smart Mobility - projecten in het nieuws

Het NM-magazine van mei had zo dienst kunnen doen als mijn projecten-portfolio. Ik kwam ongeveer 90% van mijn werkpakket wel tegen in het nummer. Mooi om te zien en mooi om te delen.

Allereerst de pilot op de A9. Daar zijn we aan het testen met het nieuwe iWKS, ofwel intelligent wegkantsysteem.   Inmiddels draaien er 14 kasten. Naast technische en verkeerskundige testen, is een bijzonder onderdeel van de pilot het praktijkonderzoek of het lukt om het iWKS met flooting car data aan te sturen in plaats van met lussen.  Op dit moment gebeurd dat (voornamelijk) met detectielussen. Die liggen onder het asfalt, zijn daarom slecht bereikbaar en dus duur in onderhoud.

Wat ook bijzonder is: Flooting Car data is er in het Nederland. Ook op wegen waar geen wegkantsystemen en/of lussen zijn.  Als dit dus werkt wordt het mogelijk om, op termijn, ook op wegen waar geen matrixborden zijn, toch een virtuele filewaarschuwing te geven.  En met alle intelligentie in navigatiesystemen en telefoons biedt dat op wegen zonder matrixborden een stuk extra informatie.  (meer weten, lees hier het artikel)

In hetzelfde uitgave van NM-magazine ook een artikel over de use-case informeren van de slimme verkeerslichten.  De uitrol van de slimme verkeerslichten loopt volop.  Daarna is het zaak om de use-case optimaal werkend te krijgen.  De use-case informeren heeft nog een mooie uitdaging.  Want hoe combineer je de flexibiliteit die je hebben wilt om optimaal te regelen, met de voorspelbaarheid die nodig is om weggebruikers goed te informeren.  Een mooi uitdaging waarop het artikel in gaat.

Gezinshuis 29 - Meimaand regelmaand

April en mei zijn altijd mooie puzzels in het gezinshuis.  Wie is er waar, en wanneer komen de logeerkinderen.  Leuk om te doen, met altijd een leuke dynamiek.  Omdat we ook een schoolkamp hadden, en onze eigen kinderen ook bij oma in Bunschoten gingen logeren, hebben we de afgelopen weken een soort wisselend huishouden gehad.  Van samen zijn, tot volle bak met 7 kinderen, en alle varianten er tussen in.

Mei hebben we gehad. Nu weer twee weekjes regelmaat richting hemelvaart en pinksteren.   Voor alle ouders een behoorlijke puzzel deze maand. Dat zie je ook, want we hebben best wat logeeropvang, en er komen ook nog vragen binnen die we nu afhouden, omdat we met onze huidige bezetting voldoende te doen hebben.

Voorjaar in Hulshorst 2019 - 3 - Over piano stemmer en de meivakantie

Altijd leuke weken zo rond de meivakantie.  Lekker chaotisch met halve werk- en schoolweken.  De meivakantie zit er hier al weer op, met Pinksteren zijn de kinderen nog een hele week vrij.

Eind april is de piano-stemmer geweest.  Het heen en weer rijden van de piano stemmer uit Bunschoten werd toch wel wat prijzig, dus we zijn de afgelopen tijd op zoek geweest naar een nieuwe piano stemmer.   Die hebben we gevonden.

De kennismaking met de piano levert altijd de nodige kreten op.  Blijkbaar hebben we toch wel een bijzondere variant. Ook was er discussie of de piano-kruk en de twee poten nu origineel bij de pianoo horen, of er later bij gezet zijn vanaf een ander exemplaar. Leuke ochtend zo. En de opknapbeurt heeft wel resultaat, want hij klinkt weer als een zonnetje.

Er was ook nog een persoonlijke connectie.  De piano-stemmer heeft ook in Bunschoten gewoond, want hij is een zoon van een dominee die daar een aantal jaren gewerkt heeft. Zo kom je toch weer op gezamenlijke overeenkomsten.

Tenslotte. Schreef ik mijn vorige blog nog over droogte.  Inmiddels hoop ik dat het droog wordt, want het heeft nu wel genoeg geregend.  Voor het grondwater zal het niet helpen, maar voor het humeur is het beter als het voorjaar en de zon weer terug komt.

Gezinshuis 28 - Spannende tijd en een Tekenvierdaagse

April was een drukke maand in het gezinshuis.  De afronding van het coachingstraject, gesprekken over de toekomst van het Gezinshuis.   We zien dat een gezinshuis in loondienst, als gevolg van landelijke veranderingen in beleid en bedrijfsmatige kaders, eigenlijk niet meer mogelijk is.  Misschien uit idealisme, maar dan is er een andere drijfveer dan alleen professionaliteit.

We gaan doorstappen richting een eigen bedrijf. Spannend, want hoe doe je dat en hoe geef je ook de overgang vorm. Het biedt wel kans om na drie jaar eens na te denken hoe we het ooit bedacht hadden, wat nu de ervaringen zijn, en om vervolgens nieuwe accenten te leggen.  Ook de eerste gesprekken met partijen die ons hierbij kunnen helpen zijn erg nuttig en inspirerend.

Tussendoor zijn er ook nog leuk zaken. Danielle heeft mee gedaan aan de 'tekenvierdaagse' omdat veel kinderen (vooral ook met een verstandelijke beperking) bij visuele ondersteuning.  En dat kan ook best vaak met eenvoudige tekeningen.  Dus er is vier avonden getekend.

Voorjaar in Hulshorst 2019 - 2 - Na zon komt regen

Deze week was er eindelijk regen, en wat had de grond het nodig.  Het droge jaar 2018 is nog zichtbaar op de Veluwe. De tuin is droog en toen het vorige week even warm werd, zag je in 1 dag al het gras van groen naar gelig verkleuren.  Er is dan ook al flink gesproeid dit voorjaar, maar de buiten van deze week zijn toch het beste medicijn.

Voor de kinderen is het meivakantie.  Zij moesten deze week nog naar school, maar hadden vrijdag wel de koningsspelen.   En gisteren natuurlijk Kongingsdag.  We zijn in Nunspeet, Harderwijk en Hulshorst geweest, en iedereen heeft zich prima vermaakt.

We krijgen binnenkort ook een nieuwe vijverinstallatie.  Na 3 jaar toch geconstateerd dat de vijver te vroeg in het jaar groen wordt en dat dan ook blijft.  Dit belemmerd de plantengroei en het uitzicht is ook niet al te mooi. In het paasweekend is bij het vijvercentrum Apeldoorn de offerte definitief gemaakt.  Ik blijf nog steeds een gevoel houden dat we straks een soort wildwaterbaan creëren als ik naar de debieten en de dikte van de leidingen kijk.  Maar als je door rekent wat de vijver met een inhoud als de onze nodig hebt, komt je toch wel op een dergelijke installatie uit.  Ik ben benieuwd.

We zijn ook in afwachting van ons ponykarretje.  Die moet ook de komende tijd geleverd worden.  Tussen al het werk door zijn we ook aan het kijken naar een passende mencursus.

Update Glasvezel 3 - Schouwafspraak

Weer een stapje dichterbij ons glasvezel. Deze week is de schouwafspraak geweest.  Een meneer van de aannemer heeft aangevinkt dat de glasvezelbox in de meterkast moet, en we hebben een foto gemaakt (met een mooi bord met een pijl tegen de muur), waar de kabel uit moet komen, om vervolgens door onze gevel en via de kelder bij de meterkast uit te komen.

Dat stelde allemaal niet zoveel voor.  Op de toestemmingsformulieren voor het gebruik van prive-grond hebben we langer gedaan. Het laatste deel van de weg naar ons pand is namelijk van de bewoners, en voor een groot deel ook van onszelf.  Betekend allerlei toestemmingen over en weer zodat de aannemer mag starten met aanleggen.  Voordat de aannemer in de gaten had hoe dat nu zat en wie voor welke aansluitingen toestemming moest geven, waren we toch wel even verder. Het papierwerk is allemaal klaar. Nu wachten tot de grote uitrol van het glasvezel echt gaat beginnen.\